Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 października 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 1331/15, po rozpoznaniu sprawy ze skargi S.J. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie placówki bez zezwolenia, odrzucić skargę (pkt 1) oraz zwrócił S.J. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 600 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego (pkt 2).
W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że pismem z dnia 23 czerwca 2015 r. S.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie bez zezwolenia placówki [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 lipca 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 600 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2015 r.
Skarżący uiścił wpis sądowy w dniu 21 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podał, że zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a). Stwierdził, że na równi z nieuiszczeniem wpisu należy traktować sytuację, gdy wpis został uiszczony po upływie wskazanego terminu. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skarżącemu doręczone w dniu 12 sierpnia 2015 r. Oznacza to, że siedmiodniowy termin do jego uiszczenia upływał w dniu 19 sierpnia 2015 r., tymczasem skarżący uiścił go dopiero w dniu 21 sierpnia 2015 r., a zatem 2 dni po upływie terminu (karta nr 15).
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie skarżącemu uiszczonych kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia S.J. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o jego uchylenie jako oczywiście bezzasadnego i rozpoznanie sprawy na nowo, względnie o jego zmianę i nadanie skardze biegu. W uzasadnieniu zażalenia podał, że w dniu 19 sierpnia 2015 r., a zatem w wyznaczonym przez Sąd pierwszej instancji terminie, wpłacił w placówce In Post na konto Sądu kwotę 600 zł tytułem wpisu sądowego, wskazując sygnaturę niniejszej sprawy. W załączeniu przedstawił dowód w/w wpłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne.
Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi (art. 230 § 2 p.p.s.a.) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Bezsporne w niniejszej sprawie jest, iż skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 600 zł, a wezwanie to doręczono mu w dniu 12 sierpnia 2015 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 19 sierpnia 2015 r.
Zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy tego sądu.
Z ugruntowanego orzecznictwa sądowego wynika, że wpłacenie przekazem pieniężnym opłaty sądowej w urzędzie pocztowym lub w banku na konto właściwego sądu jest równoznaczne pod względem czasowym z bezpośrednią wpłatą gotówkową do kasy tego sądu lub do banku prowadzącego rachunek bankowy sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 566/08).
W orzecznictwie zarysowała się rozbieżność stanowisk w kwestii tego, czy termin do wniesienia opłaty jest zachowany również wówczas, gdy strona zleciła przelew instytucji niebędącej bankiem.
W części orzeczeń Naczelny Sąd Administracyjny dopuszcza taką możliwość, uznając, że datą uiszczenia wpisu będzie, jak w przypadku przelewów realizowanych przez banki, dzień złożenia przez stronę zlecenia mającego pokrycie finansowe, chociażby sam przelew na rachunek sądu administracyjnego nastąpił już po upływie terminu do uiszczenia opłaty sądowej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 maja 2005 r. sygn. akt OSK 34/05, ONSAiWSA 2006, Nr 3, poz. 79; z dnia 19 grudnia 2007 r. sygn. akt II OSK 1790/07 Legalis; z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OZ 237/13, Legalis oraz z dnia 18 listopada 2015 r. sygn. akt II OZ 1120/15, CBOiS).
Według odmiennego poglądu, posłużenie się pośrednikiem następuje na ryzyko i odpowiedzialność strony zobowiązanej do dokonania wpłaty na rachunek sądu i to stronę obciążają ewentualne uchybienia pośrednika w bezzwłocznym przekazaniu powierzonych mu środków finansowych. Dniem uiszczenia wpisu wnoszonego za pośrednictwem podmiotu niebędącego bankiem (pocztą) nie jest więc dzień powierzenia temu podmiotowi funduszy niezbędnych do uiszczenia wpisu. W takiej sytuacji decydujące znaczenie ma data uznania rachunku bankowego prowadzonego przez bank dla właściwego sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 438/08, Legalis i z dnia 20 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 792/12, Legalis oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2010 r. sygn. akt I OSK 47/10, Legalis).
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę podziela pierwszy z przedstawionych poglądów, uznając, że ustawa nie wymaga, aby uiszczenie opłaty na rachunek bankowy właściwego sądu nastąpiło za pośrednictwem banku. Nie można od strony wymagać spełnienia obowiązku, który nie ma oparcia w przepisie powszechnie obowiązującym. W szczególności, nie można postawić stronie zarzutu niedbalstwa, jeżeli wypełniła ciążącą na niej powinność za pośrednictwem instytucji dopuszczonej przez państwo do obrotu pieniędzmi, w tym do dokonywania przelewów w imieniu i na rzecz zleceniodawcy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 537-538).
Podkreślić należy, że zarówno przepisy p.p.s.a., jak i przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) nie regulują trybu przeprowadzania rozliczeń pieniężnych w sposób, który nakazywałby dokonania przelewu za pośrednictwem banku.
Jak wynika z zażalenia i dołączonego do niego dowodu wpłaty (karta nr 27), skarżący w dniu 19 sierpnia 2015 r. uiścił wpis w kwocie 600 zł w placówce In Post. Przelew tej kwoty przez pośrednika został dokonany na rachunek Sądu pierwszej instancji dopiero w dniu 21 sierpnia 2015 r. (karta nr 15), jednak okoliczność ta nie może niekorzystnie wpływać na sytuację skarżącego, który dokonał wpłaty za pośrednictwem instytucji dopuszczonej stosownymi przepisami do dokonywania transakcji finansowych. Należy przy tym wskazać, że Operator In Post Sp. z o.o. nie był w w/w okresie operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), a więc operatorem obowiązanym do świadczenia usług powszechnych (art. 3 pkt 13). Zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe, obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pełni Poczta Polska S.A.
Wobec powyższego należy zatem uznać, iż skarżący uiścił wpis w terminie.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za uzasadnione i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.