Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 147/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji z dnia [...] października 2016 r., nr [...] (pkt 1 sentencji wyroku) oraz zasądził od Prezesa Zarządu Centrum Medycznego "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w W. na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (punkt 2 sentencji wyroku).
Zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 2 sentencji powyższego wyroku wniosło Centrum Medyczne "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W. zaskarżając je w całości i postulując jego uchylenie w trybie autokontroli przez Sąd pierwszej instancji oraz zasądzenie ujętej w nim kwoty na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. od Centrum Medycznego "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W., jak również wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku wniesiono o przekazanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie niniejszego zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz o jego zmianę przez ten Sąd poprzez zasądzenie tej kwoty od Centrum Medycznego "[...]" Sp. z o. o. na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 200 P.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od osoby niebędącej organem – stroną w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie musiało odnieść skutek.
Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Co prawda zaskarżoną decyzję wydał Prezes żalącej się Spółki, lecz ze znajdującego się w aktach sprawy odpisu rejestru przedsiębiorców, na co uwagę zwrócił również Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku stwierdzając nieważność decyzji, wynika że organem uprawnionym do reprezentowania Centrum Medycznego "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w W. jest zarząd. Natomiast upoważnienie do składania oświadczeń w imieniu spółki powierzone zostało dwóm członkom zarządu działającym łącznie, albo członkowi zarządu działającemu łącznie z prokurentem. Osobami wchodzącymi w skład zarządu są: Prezes Zarządu W. P. i członek Zarządu A. K. Ł. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy organem w myśl przepisu art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.) nie mógł być Prezes Zarządu Centrum Medycznego "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w W., ponieważ na dzień złożenia wniosku z dnia 29 czerwca 2016 r. nie posiadał on odpowiedniego umocowania do wydawania decyzji w imieniu Centrum Medycznego "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w W. Wniosek inicjujący niniejsze postępowanie został skierowany do Spółki, a nie jej Prezesa. Tym samym przyjąć należy, że w sprawie stroną było Centrum Medyczne "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w W. Z tego też powodu koszty postępowania winny być zasądzone od Centrum Medycznego "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w W., a nie od Prezesa Zarządu tej spółki.
Co mając na względzie postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.