Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 13 października 2017 r., II SAB/Sz 81/16, odrzucił zażalenie M. T. na postanowienie tego Sądu z 10 lipca 2017 r. o odrzuceniu skargi M. T. na bezczynność Prezesa Sądu Okresowego w Szczecinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym (...). Wymogiem formalnym każdego pisma procesowego jest m. in. podpisanie pisma przez stronę, przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.) oraz załączenie odpisów do doręczenia pozostałym stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.). W przypadku, gdy zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wyżej wskazanego warunku formalnego, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.).
Nieuzupełnienie braku formalnego w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie, przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia została doręczona stronie skarżącej, w trybie art. 73 p.p.s.a., 22 września 2017 r. Siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania Sądu upłynął zatem 29 września 2017 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy, jednakże skarżąca w zakreślonym terminie nie podpisała skargi, ani nie nadesłała jej odpisu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła M. T., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniosła, że "w okresie przebywania przesyłki w placówce Poczty Polskiej" była hospitalizowana, jako dowód załączyła kartę informacyjną leczenia szpitalnego. Ponadto wskazała, że "pracownicy Poczty Polskiej odmawiają wydawania przesyłek sądowych małżonkom, tym samym pozbawiając możliwości odebrania przesyłki w przypadku faktycznej nieobecności adresata (...)".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ogólne warunki formalne jakim powinno odpowiadać każde pismo procesowe strony (w tym m.in. zażalenie) zostały określone w art. 46 § 1 p.p.s.a. Jednym z tych wymagań jest podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 cytowanej ustawy, które w tej sprawie nie występują. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, Sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 p.p.s.a.).
Z akt niniejszej sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez jego podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu oraz nadesłanie jednego egzemplarza odpisu zażalenia lub jego uwierzytelnionej kopii doręczono skarżącej w trybie art. 73 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (doręczenie zastępcze). Skutek ten następuje z mocy prawa.
Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia awizowano dwukrotnie, tj. 6 września 2017 r. i powtórnie 14 września 2017 r. Jako przyczynę niedoręczenia określono w adnotacji na kopercie "zwrot nie podjęto w terminie" z datą 22 września 2017 r. Zatem uznać należało, że doręczenie wezwania nastąpiło 22 września 2017 r. Tym samym, termin do wykonania zobowiązania Sądu upłynął 29 września 2017 r. Skoro zaś skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu, to zasadnie Sąd I instancji odrzucił zażalenie.
Natomiast powoływana w zażaleniu okoliczność przebywania przez skarżącą w szpitalu w okresie awizowania, pozostawienia przesyłki sądowej w placówce Poczty Polskiej nie jest zgodna z prawdą, albowiem z załączonej do zażalenia karty informacyjnej leczenia szpitalnego wynika, że M. T. była wprawdzie hospitalizowana, ale w okresie od 12 do 22 września 2017 r. Zaś przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia została po raz pierwszy awizowana 6 września 2017 r. Tym samym skarżąca do 12 września 2017 r. teoretycznie miała możliwość osobistego odbioru awizowanej przesyłki. Nawet zaś gdyby przyjąć, że nie mogła ona osobiście odebrać przesyłki sądowej a "pracownicy Poczty Polskiej odmawiają wydawania przesyłek sądowych małżonkom", to podkreślić należy, że strona należycie dbająca o swoje interesy powinna liczyć się z otrzymywaniem korespondencji sądowej i winna zatem dołożyć należytej staranności w kwestii zapewnienia sobie możliwości reagowania na wezwania sądu, uzyskiwania informacji o swoich sprawach oraz ich prowadzenia.
Tym samym uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 13 października 2017 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.