Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 16 listopada 2017 r., II SAB/Sz 81/16, wezwano M. T. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w związku z jej pismem z 14 listopada 2017 r. za wydanie kserokopii czterech kart z akt sprawy w kwocie 8 złotych.
Zażalenie na powyższe zarządzenia wniosła M. T., żądając jego uchylenia. Wskazała, że nie ma pieniędzy a zarządzenie jest bezprawne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Opłatami sądowymi są, wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną (art. 234 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z § 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2003 r. nr 221, poz. 2192) za kopie i wydruki dokumentów z akt sprawy sądowoadministracyjnej wydawane na wniosek pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 2 zł za każdą stronę kserokopii lub wydruku. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
W świetle powyższych przepisów Sąd I instancji zasadnie wezwał M. T. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydanie kopii czterech kart z akt sprawy oraz pouczył o skutkach niewywiązania się z nałożonego przez Sąd obowiązku.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.