Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1550/07, odmówił M. Z. przyznania prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...], w przedmiocie przetwarzania danych osobowych.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 28 listopada 2008 r. do Sądu wpłynął kolejny wniosek skarżącego M. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W urzędowym formularzu wniosku skarżący podał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną i córką. Oświadczył, że dochód miesięczny brutto osiągany przez niego i żonę wynosi łącznie [...] zł. Jako majątek wymienił dwa mieszkania w W.: przy ul. [...] (powierzchnia [...] m2) oraz przy ul. [...] (powierzchnia [...] m2), które wynajmuje, a także mieszkanie w P. ul. [...] (powierzchnia około [...] m2).
M.Z. oświadczył ponadto, iż od daty złożenia przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 7 lipca 2008 r., sytuacja materialna jego oraz jego rodziny nie uległa tak radykalnej poprawie, by mógł ze środków własnych uiścić koszty sądowe w niniejszej sprawie.
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że kwestia przyznania M. Z. prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, była już trzykrotnie przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniami z dnia 29 października 2007 r., 31 marca 2008 r. oraz 25 lipca 2008 r. odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Postanowienia te stały się prawomocne, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami odpowiednio z dnia 3 stycznia 2008 r. sygn. akt I OZ 984/07, 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 297/08 oraz 9 września 2008 r. sygn. akt I OZ 669/08 oddalił zażalenia M. Z. na wskazane orzeczenia, uznając, iż Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił sytuację materialną skarżącego, która nie daje podstaw do przyznania mu prawa pomocy.
W związku z powyższy Sąd stwierdził, że wprawdzie strona, po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, może złożyć kolejny wniosek w tym zakresie, to jednak rozpoznanie tego kolejnego wniosku nie może polegać na weryfikowaniu ocen i rozstrzygnięcia objętego wcześniejszym prawomocnym postanowieniem. Prawomocne postanowienie w tym zakresie wiąże nie tylko strony, ale także sąd. Ponowne rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na powstanie nowych okoliczności, które w sposób zasadniczy wpływają na ocenę sytuacji materialnej strony.
Sąd wskazał, iż z zaświadczeń skarżącego zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 28 listopada 2008 r. oraz z załączonego pisma "Zestawienie stałych przychodów i wydatków A. i M. Z." z dnia 7 lipca 2008 r., na które powołuje się skarżący, jak również z dokumentów nadesłanych przy piśmie z dnia 29 grudnia 2008 r. wynika, iż sytuacja rodzinna i majątkowa skarżącego nie uległa zmianie, zatem nadal nie zachodzą żadne nowe okoliczności, które umożliwiałyby przyznanie mu prawa pomocy, a co za tym idzie weryfikację prawomocnych orzeczeń zapadłych w przedmiotowej sprawie.
W świetle powyższego, na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
M.Z. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na to postanowienie wskazując, iż pomimo osiąganych przez niego dochodów nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz opłacenia adwokata w celu wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Jak przyjęto w judykaturze, po wydaniu postanowienia niekończącego postępowania w sprawie zgłoszony ponownie wniosek dotyczący tej samej kwestii, podlega rozpoznaniu, jednak w razie niestwierdzenia zmiany okoliczności - podlega oddaleniu.
Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, że Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia 29 października 2007 r., 31 marca 2008 r. oraz 25 lipca 2008 r. odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Postanowienia te uprawomocniły się na skutek odrzucenia zażaleń skarżącego od powyższych postanowień przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony z uwagi na to, że w sprawie nie doszło do zmiany jakichkolwiek okoliczności, które miałyby wpływ na jego uwzględnienie.
Tym samym, Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że nie zaistniały przesłanki, które uzasadniałyby zmianę wcześniej wydanego postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy. Tym samym należy uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.