Postanowienie NSA z 22 marca 2018 r., I OZ 233/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 944/17 o odmowie uzupełnienia wyroku tego Sądu z dnia 7 grudnia 2017 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 944/17 oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu.

Pismem z dnia 18 grudnia 2017 r. skarżący złożył do WSA w Warszawie wniosek o uzupełnienie ww. wyroku o pominięty zakres powagi rzeczy osądzonej i naruszenia przez KGP prawomocnego i merytorycznego wyroku WSA w Warszawie II SA/Wa 1032/08 z dnia 14 stycznia 2009 r. wiążącego WSA w Warszawie

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił uzupełnienia wyroku z dnia 7 grudnia 2017 r. Zdaniem Sądu I instancji, podnoszone we wniosku okoliczności stanowią merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Natomiast wniosek o uzupełnienie nie może być dodatkowym środkiem zaskarżenia uruchamiającym jeszcze jedno postępowanie kontrolne. Zmianie zapadłego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten określa dwa przypadki, w jakich sąd może dokonać uzupełnienia wyroku: 1) sąd nie orzekł o całości skargi;

2. nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2017 r. został wydany na podstawie art. 151 P.p.s.a., który w przypadku nieuwzględnienia skargi zobowiązuje sąd do jej oddalenia. Sformułowanie zawarte w sentencji wyroku: "oddala skargę" jest niewątpliwie zgodne z dyspozycją zawartą w powyższym przepisie. W związku z tym należało stwierdzić, że Sąd I instancji orzekł o całości skargi i dlatego też nie ma podstaw do uzupełnienia wyroku. Jest on bowiem kompletny i zawiera wymagane prawem elementy. Żądania skarżącego - jak słusznie zauważył Sąd I instancji - służą w rzeczywistości podważeniu zasadności wyroku, należy zatem je ocenić jako wykraczające poza zakres określony w art. 157 § 1 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.