Postanowienie NSA z 18 kwietnia 2013 r., I OZ 246/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1918/12 odrzucające zażalenie J. H. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1918/12 wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi J. H. na działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący

Uzasadnienie

J. H. wniósł zażalenie na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 22 stycznia 2013 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1918/12, odrzucił zażalenie wskazując, że ustawa nie przewiduje zażalenia na zarządzenie w takim przedmiocie, zatem należy uznać je za niedopuszczalne.

Na to postanowienie skarżący złożył zażalenie z którego wynika, że nie zgadza się on z zapadłym rozstrzygnięciem. Wskazał ponadto, że w obiegu prawnym pozostają prawomocne orzeczenia co do jego "wniosków PPF". Dla przykładu podał sprawę o sygn. akt I OZ 40/13.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), przepisy działu dotyczącego zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeśli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.

Ustawa dopuszcza wniesienie zażalenia na zarządzenie przewodniczącego: w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania pisma, którego strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, o czym stanowi w art. 49 § 2 powołanej ustawy oraz w przedmiocie kosztów sądowych – art. 227 § 1 ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 194 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1. przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2. wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 powołanej ustawy;
3. zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5. sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6. oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7. odrzucenie skargi kasacyjnej;
8. odrzucenie zażalenia;
9. zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10. ukaranie grzywną.

Z powołanych przepisów wynika, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na inne zarządzenie przewodniczącego niż wymienione w powołanych przepisach ustawy. To zaś oznacza, że wniesienie zażalenia na zarządzenie wzywające stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznania prawa pomocy jest niedopuszczalne.

Wobec tego uznać należy, że zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Podkreślić w tym miejscu należy, że ze specyfiki prawa pomocy wynika, iż każdorazowy wniosek jest rozpoznawany do konkretnie oznaczonej sprawy. Zatem okoliczność przyznania prawa pomocy w jednej sprawie nie oznacza, że zostanie ono przyznane w innej sprawie toczącej się z udziałem tego samego skarżącego. Wobec tego postanowienie wydane w tym przedmiocie w jednej sprawie nie jest wiążące dla sądu w innej sprawie nawet wtedy, gdy wnioskującym jest ten sam skarżący.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego na które powołał się skarżący we wniesionym zażaleniu – sygn. akt I OZ 40/13 – zostało wydane w zasadniczo odmiennym stanie faktycznym, niż w rozpoznawanej sprawie.

Dodatkowo Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podnieść, że skarżący zobligowany jest do przestrzegania norm – zarówno prawnych jak i grzecznościowych – przy formułowaniu swoich zarzutów. Treść przedłożonego zażalenia jest wysoce obraźliwa zarówno dla Sądu jak i dla orzekających Sędziów. Kolejne takie pisma nie będą rozpoznawane a skarżący ukarany zostanie grzywną za obrazę Sądu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.