Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OZ 252/13 oddalił zażalenie E.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 2678/12 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu i stanowi wyjątek od zasady odpłatności postępowania sądowego. Prawo pomocy służy realizacji dostępu do sądu osób, które ze względu na wyjątkowo ciężką sytuację materialną i rodzinną nie są w stanie ponieść kosztów tego postępowania, a często nie mają zaspokojonych nawet podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdził, iż skarżący nie wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Bezsporne jest, że zarówno E.D., jak i jego żona, posiadają stały miesięczny dochód w wysokości 4.086 zł brutto oraz oszczędności w kwocie 43.000 zł. Uwzględniając zatem nawet wskazane przez skarżącego bieżące wydatki nie można w żadnym wypadku uznać, iż nie jest on w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Kwota zgromadzonych przez niego i jego żonę oszczędności jest na tyle wysoka, że pozwala na poniesienie kosztów postępowania, zaś twierdzenie, iż zgromadzone oszczędności mają być przeznaczone wyłącznie na koszty pogrzebu jest jego własnym wyborem i fakt ten nie może wpływać na przyznanie mu prawa pomocy. Ww. postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 maja 2013 r.
W dniu 9 maja 2013 r. E.D. zwrócił się o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu wniosku podał, iż przy rozpoznawaniu jego zażalenia nie wzięto pod uwagę faktu skierowania go do poradni specjalistycznej na objęcie leczeniem specjalistycznym z rozpoznaniem [...]. Podkreślił, że oszczędności w kwocie 43.000 zł są przeznaczone tylko i wyłącznie na koszty godnego pogrzebu, zaś dochody z jego emerytury oraz emerytury jego żony, w wysokości 3.783 zł netto, zaspokajają bieżące wydatki i koszty utrzymania, nie zaś procesy sądowe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl zaś art. 166 P.p.s.a., powyższy przepis stosuje się także do postanowień.
Biorąc pod uwagę treść cytowanych wyżej przepisów, stwierdzić należy, iż postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2013 r. jest kompletne, a Sąd orzekł o całości zażalenia. Analiza wniosku o uzupełnienie tego postanowienia prowadzi do konkluzji, iż zmierza on w istocie do zmiany merytorycznej orzeczenia, względnie do uzupełnienia jego uzasadnienia, co wykracza poza ramy instytucji uregulowanej w art. 157 § 1 P.p.s.a. Z tego względu wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.