Uzasadnienie
J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o przejęciu nieruchomości rolnych na własność Skarbu Państwa.
Zarządzeniem z 17 grudnia 2013 r. (sygn. akt I SA/Wa 2714/13) Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał J. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W piśmie z 27 grudnia 2013 r., zatytułowanym "zażalenie", J. S. wniósł prośbę o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z 3 lutego 2014 r. referendarz sądowy przyznał J. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd pierwszej instancji słusznie potraktował pismo z 27 grudnia 2013 r. jednocześnie jako zażalenie na zarządzenie z 17 grudnia 2013 r. i jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wynika to z łącznej lektury tytułu tego pisma i jego uzasadnienia – a także z faktu, że zostało ono sporządzone przez osobę niebędącą prawnikiem. Niejasność tytułu i żądań zawartych w piśmie z 27 grudnia 2013 r. należało zinterpretować na korzyść strony.
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Jak stanowi art. 230 § 2 p.p.s.a., pismami, o których mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W myśl art. 220 § 1 zd. 1 i 2 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza w świetle powyższego, że Sąd I instancji zasadnie przyjął, że od skargi wnoszącego zażalenie należy pobrać wpis. W konsekwencji, skoro od skargi tej nie została uiszczona opłata, przewodniczący powinien był wezwać J. S. do uiszczenia wpisu sądowego w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł.
Mimo wadliwie podanej podstawy prawnej (§ 2 ust. 3 pkt 5, a nie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi), kwota wpisu została więc w zaskarżonym zarządzeniu określona prawidłowo.
Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że mimo zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia, J. S. nie jest obowiązany do uiszczenia kwoty wpisu. Wynika to z faktu, że już po wydaniu zaskarżonego zarządzenia zostało mu przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.