Postanowienie NSA z 22 kwietnia 2020 r., I OZ 259/20

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1243/18 odrzucające skargę A. P. na postanowienie Rektora Uniwersytetu Warszawskiego z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia:

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rudnicka przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2019 r., wezwano A. P. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 30 lipca 2018 r. (karta 16) wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca została pouczona, że od powyższego wezwania zażalenie nie przysługuje. Wskazane wezwanie zostało doręczone stronie 26 czerwca 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy karta - 65). Skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu.

Wobec nieopłacenia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 października 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1243/18, odrzucił skargę A. P. na postanowienie Rektora Uniwersytetu Warszawskiego z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania – na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej "p.p.s.a.").

Sąd podkreślił, że złożone w niniejszej sprawie wnioski o przyznanie prawa pomocy zostały zakończone wydaniem dwóch postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które utrzymały w mocy orzeczenia referendarzy sądowych o odmowie przyznania prawa pomocy.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych uregulowane są w art. 239 p.p.s.a., który przewiduje dwa rodzaje takich zwolnień – z mocy ustawy, bądź przyznane przez Sąd. Jak z akt niniejszej sprawy wynika, skarżącej prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy. Wobec tego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 5 czerwca 2019 r., wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 30 lipca 2018 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, prawidłowo pouczając ją o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania sądu. Pomimo skutecznego doręczenia tego wezwania w dniu 26 czerwca 2019 r., skarżąca nie zastosowała się do niego i nie uiściła należnego wpisu.

Wobec tego zasadnie Sąd I instancji uznał, że skarga winna zostać odrzucona, co też uczynił.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.