Postanowienie NSA z 23 kwietnia 2013 r., I OZ 266/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 832/12 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 832/12

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] r. sygn. akt [...] w przedmiocie zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Maciej Dybowski przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 marca 2013 r. III SA/Gd 832/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie Z. R. (dalej skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lutego 2013 r. III SA/Gd 832/12 (dalej postanowienie z 13 lutego 2013 r.) w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] r. w przedmiocie zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r. III SA/Gd 832/12 (dalej postanowienie z 7 stycznia 2013 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] r. (w przedmiocie zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, z uwagi na wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu przewidzianego do jej wniesienia.

Na postanowienie z 7 stycznia 2013 r. skarżący złożył osobiście sporządzoną skargę kasacyjną.

Postanowieniem z 13 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną wskazując, że skarżącego pouczono o tym, że skargę kasacyjną sporządzić winien adwokat lub radca prawny, a sporządzenie jej przez inną osobę niż adwokat lub radca prawny, spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Stosowne pouczenie skarżący otrzymał dnia 14 stycznia 2013 r. wraz z odpisem postanowienia z 7 stycznia 2013 r., w którym zawarto także informację, że skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, obejmującego ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Ponieważ z akt sprawy nie wynikało, by skarżący był osobiście uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej, sporządzona przez skarżącego osobiście skarga kasacyjna na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 stycznia 2013 r. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).

Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 13 lutego 2013 r. skarżący, pismem z dnia 20 lutego 2013 r. (data stempla pocztowego), wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sporządził również osobiście. W zażaleniu wniósł o ponowne rozpatrzenie jego prośby "w sprawie alimentów i umorzenie tych alimentów". Skarżący opisał dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego w sprawie.

Sąd I instancji w postanowieniu z 4 marca 2013 r. uznał, że w niniejszej sprawie sporządzone osobiście przez skarżącego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie czyni zadość wymogom określonym w art. 194 § 4 p.p.s.a. co w konsekwencji czyni jego rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny niedopuszczalnym.

Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wywiódł skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego na skutek wniesionego zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 marca 2013 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego wniesionego na postanowienie tego Sądu z 13 lutego 2013 r. r. odrzucające skargę kasacyjną.

Art. 194 § 4 p.p.s.a. wskazuje, że zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym związanym z wysokimi wymogami formalnymi. Świadczy o tym nie tylko ustawowe określenie dopuszczalności sporządzenia skargi kasacyjnej wyłącznie przez profesjonalnych pełnomocników, lecz również forma, jaką pismo zwane skargą kasacyjną musi spełniać (postanowienie NSA z 6.12.2012 r., I OZ 892/12, cbosa).

Zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzone przez osobę, która nie jest adwokatem lub radcą prawnym, ani nie należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., na podstawie art. 178 p.p.s.a., winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone (postanowienie NSA z 30.9.2004 r., OZ 474/04, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010 s. 484, uw. 13).

W przedmiotowej sprawie zażalenie na postanowienie z 13 lutego 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżący sporządził osobiście, mimo prawidłowego pouczenia go przez Sąd I instancji o wymogu sporządzenia zażalenia na to postanowienie przez adwokata lub radcę prawnego (k. 33, 35, 38, 45-48, 50 akt sądowych). W tej sytuacji prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z 4 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniesione zażalenie na postanowienie tego Sądu z 13 lutego 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej jako niedopuszczalne, bo sporządzone przez skarżącego osobiście.

Dlatego też, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.