Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 27/11 oddalił zażalenie T.Ch. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1527/09 o odrzuceniu zażalenia T.Ch. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1527/09 o odrzuceniu skargi kasacyjnej T.Ch. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1527/09 w sprawie ze skargi T.Ch. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...]w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia.
T.Ch. pismem z dnia 11 lutego 2011 r. wniósł o sprostowanie oraz wyjaśnienie ww. postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie przyjęto, że sprostowanie orzeczenia może nastąpić zarówno z urzędu jak i na żądanie strony (por. postanowienia NSA z dnia 18 lutego 2009 r., II FZ 57/09 oraz z dnia 15 stycznia 2009 r. II OZ 9/09 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 27/11 popełnił oczywistą omyłkę w oznaczeniu daty zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż wpisał dzień 29 października 2010 r. zamiast 27 października 2010 r.
W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. dokonał sprostowania.
Odnosząc się do wniosku skarżącego dotyczącego wyjaśnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 27/11 przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 158 P.p.s.a., Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Przepisy te należy stosować odpowiednio do postanowień (art. 166 P.p.s.a.).
Wskazać należy, że konieczność dokonania wykładni wyroku (postanowienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zamykacze 2006, str. 345). Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie nie zachodziła konieczność dokonania wykładni postanowienia z dnia 21 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 27/11, gdyż w ramach wykładni nie mieści się żądanie wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono uzasadnione w jego motywach.
Ubocznie wyjaśnić należy, iż przedmiotem sprawy rozstrzygniętej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 27/11 była zasadność odrzucania przez Sąd pierwszej instancji sporządzonego osobiści przez skarżącego zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniesionej przez niego skargi kasacyjnej.
Na tym etapie postępowania nie mogły być więc rozpoznane te argumenty skarżącego, które dotyczyły prawidłowości innych postanowień wydanych w toku prowadzonego postępowania sądowego, jak i postanowienia Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...].
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sad Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O oddaleniu wniosku o wykładnię postanowienia orzeczono w oparciu o art. 158 w związku z art. 166 i art. 193 P.p.s.a.