Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie Z.W. na postanowienie z dnia 1 września 2010 r. o odrzuceniu zażalenia.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że po wniesieniu zażalenia na postanowienie z dnia 1 września 2010 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Odpis wezwania skarżący odebrał w dniu 6 grudnia 2010 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 13 grudnia 2010 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia, co w ocenie Sądu I instancji uzasadnia jego odrzucenie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący zarzucając błędną wykładnią prawa materialnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy, zażalenie od którego, pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Z uwagi na fakt, że skarżący nie wykonał prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, jak również w terminie otwartym do uiszczenia opłaty nie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z obowiązku kosztów sądowych, zażalenie podlegało odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.