Postanowienie NSA z 28 lipca 2022 r., I OZ 302/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Bk 834/21 o odmowie uzupełnienia i sprostowania sentencji wyroku z 10 lutego 2022 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 07 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Piotr Niczyporuk przewodniczący

Uzasadnienie

I OZ 302/22

Postanowieniem z 22 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił sprostowania i uzupełnienia sentencji wyroku zapadłego 10 lutego 2020 r. w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 07 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt.

W uzasadnieniu orzeczenia sąd I instancji wskazał, że pismem z 14 lutego 2022 r. skarżący wniósł o sprostowanie i uzupełnienie sentencji ww. wyroku przez wskazanie, że wniesiona przez niego skarga dotyczyła tylko części zaskarżonej decyzji, przy czyn należy dokładnie określić w jakiej części była ona zaskarżona. Sentencja w aktualnym brzmieniu jest jego zdaniem nieprawdziwa.

Odmawiając uwzględniania wniosku, sąd I instancji wskazał na elementy, które powinna zawierać sentencja wyroku, a które to wynikają z treści art. 138 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej "ppsa"). Sąd wskazał, że jest nim m.in. przedmiot zaskarżenia. Dalej sąd wyjaśniał jak oznacza się przedmiot zaskarżenia, z uwzględnieniem orzecznictwa, z którego jasno wynika, że powinien być on zindywidualizowany, a jednocześnie nie powinien budzić wątpliwości czego konkretna sprawa dotyczy. Przy czym wskazuje się na akt lub czynność (bezczynność) będący przedmiotem skargi. Następnie, sąd wskazał, że przedmiot zaskarżenia został prawidłowo oznaczony w wyroku, a okoliczność podnoszona przez skarżącego będzie omawiana szczegółowo w jego uzasadnieniu. Jednocześnie sąd wskazał, że wniosek skarżącego nie dotyczy błędu pisarskiego, niedokładności, czy też oczywistej omyłki, o których mowa w art. 156 § 1 ppsa, co przesądzało o jego oddaleniu na tej postawie.

Co się zaś tyczy alternatywnego wniosku skarżącego o uzupełnienie sentencji przedmiotowego wyroku, to sąd wskazał, że nie zachodzą podstawy do jego uwzględnienia. Sąd orzekł bowiem w wyroku o wszystkich żądaniach skarżącego i jest on kompletny. Nie zaistniały zatem w przedmiotowej sprawie przesłanki wymienione w art. 157 § 1 ppsa, które powodowałyby konieczność uzupełnienia wyroku.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym nie zgodził się z rozstrzygnięciem sądu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Orzeczenie sądu I instancji odpowiada prawu, a zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

W przedmiotowej sprawie nie zachodziły przesłanki ani do sprostowania, ani do uzupełnienia wyroku z 10 lutego 2022 r. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ppsa sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wyżej wskazany wyrok takich nie zawiera. To, że przedmiot zaskarżenia został zapisany w sposób odmienny od oczekiwań skarżącego, nie czyni go nieprawidłowym. W ocenie tego Sądu, tak szczegółowe określenie przedmiotu, jakiego domagał się skarżący jest nazbyt rozległe i mało syntetyczne. Nie ma też racji skarżący wskazując, że brak sprostowania pogorszy jego sytuację. Dodatkowo, nie wskazał on także w jaki sposób miałoby to nastąpić. Żądania stron, zakres zaskarżenia, a także szczegółowe uzasadnienie rozstrzygnięcia sądu do wydanego wyroku znajdują się w jego pisemnym uzasadnieniu. Skarżący ma możliwość wniesienia skutecznego środka zaskarżenia od przedmiotowego wyroku nie w momencie sporządzenia sentencji, a dopiero od daty otrzymania wyroku wraz z jego pisemnym uzasadnieniem, co też skutecznie uczynił.

W myśl art. 157 § 1 ppsa uzupełnienie orzeczenia może nastąpić, także na wniosek strony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W wyroku z 10 lutego 2022 r. sąd orzekł o całości żądania skarżącego. Wynika to również ze sporządzonego do sprawy uzasadnienia. Nie istniały też żadne inne orzeczenia, które powinny być zamieszczone przez Sąd z urzędu. Tym samym nie można przyjąć, aby Sąd nie orzekł o całości sprawy.

Stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wyrażone w postanowieniu z 22 lutego 2022 r. jest zasadne. Ten Sąd podziela je w całości.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.