Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 32/14 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnego w Poznaniu zażalenie C. E. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II SAB/Po 32/13 w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Pismem z 1 marca 2014 r. C. E. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.).
Z tego względu, zażalenie wniesione na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2014 r. jest niedopuszczalne.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 P.p.s.a.