Postanowienie NSA z 16 kwietnia 2019 r., I OZ 327/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 lutego 2019 r., sygn. akt: II SA/Łd 353/18 o odrzuceniu zażalenia

Sprawa

w sprawie ze sprzeciwu S.N. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [..] lutego 2018 r., znak: [..] w przedmiocie wniosku o przyznanie zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup opału postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 5 lutego 2019 r., sygn. akt: II SA/Łd 353/18 odrzucił zażalenie S.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 listopada 2019 r., którym Sąd ten odrzucił sporządzoną osobiście przez skarżącego skargę kasacyjną od wyroku z dnia 20 czerwca 2018 r. oddalającego sprzeciw S.N. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [..] lutego 2018 r., znak: [..]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zażalenie nie spełnia wymogu określonego w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) zwanej dalej p.p.s.a., i jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.

Pismem z dnia 4 marca 2019 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, kwestionując konieczność sporządzenia skargi kasacyjnej i zażalenia na postanowienie o jej odrzuceniu przez profesjonalny podmiot i domagając się uznania jego pism za pozbawione braków i profesjonalne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie mogło być uwzględnione. Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, wskazując jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący przy doręczeniu odpisu postanowienia z dnia 28 listopada 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej został prawidłowo pouczony o sposobie i trybie zaskarżenia tego orzeczenia (pkt 5 pouczenia). Pomimo to jednak skarżący sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 listopada 2018 r., którym odrzucona została jego skarga kasacyjna. Podkreślić natomiast należy, że sporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez podmiot do tego nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, co znaczy, że nie podlega konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a. Potwierdza to ugruntowane stanowisko orzecznictwa, znajdujące aprobatę w wypowiedziach przedstawicieli nauki prawa (por. J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2004, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis). Obowiązek ustanowiony w art. 175 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 194 § 4 tej ustawy ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają do samodzielnego sporządzenia środka odwoławczego, z pominięciem ustanowionego przymusu adwokacko-radcowskiego (por. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., II GZ 776/13). Skoro zatem w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone przez nieuprawniony do tego podmiot, to za prawidłowe należy uznać stanowisko Sądu I instancji o jego odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.