Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 maja 2018 r., I OZ 365/18, oddalił zażalenie K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 12 lutego 2018 r., III SAB/Kr 64/17, o odmowie uzupełnienia wyroku tego Sądu z 24 listopada 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K.w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści.
Pismem z 23 maja 2018 r. K. J. wniósł o uzupełnienie powyższego orzeczenia "przez zakreślenie w nim czy sąd oddala skargę w całości i co do wszystkich podstaw nakazu badania sprawy indywidualnej, czy wyłącznie w zakresie częściowym, zawartym po słowach /../ zważył, co następuje".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W świetle art. 166 p.p.s.a., powyższa regulacja znajduje odpowiednio zastosowanie do postanowień. Przy czym podkreślić należy, że instytucja uzupełnienia wyroku (postanowienia) może dotyczyć wyłącznie sentencji wyroku (postanowienia), nie zaś jego uzasadnienia.
Nie można zatem żądać uzupełnienia uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii objętych żądaniem strony. Takie działanie zmierza w istocie do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności.
Stwierdzić zatem należy, że postanowienie z 11 maja 2018 r. jest kompletne i zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. Orzeczono w nim o całości zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 12 lutego 2018 r. Z tego względu wniosek o uzupełnienie w/w postanowienia nie mógł zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.