Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zaskarżonym postanowieniem oddalił wniosek K. J. o wyłączenie sędziego NSA K. K. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że domaga się wyłączenia ww. Sędziego od orzekania w jego sprawie "w związku z zasadną oceną stronniczości tej osoby, co wynika z szeregu spraw i decyzji podejmowanych w moich sprawach w zakresie prób zmian podmiotowych, przedmiotowych i prawnych spraw wnoszonych do WSA w Krakowie, a przydzielanych do III Wydziału, jak np. NSA do sygnatury l OPP 15/17, NSA l OZ 1331/17, oraz szeregu uchyleń zarządzeń na skutek ich bezprawności przez NSA, w zakresie prób zmian zakresu podmiotowego i wyłącznie w celu uprzykrzenia mi spraw, jak i w celu ich nie rozpoznania zgodnie z prawem, lub w sposób z nakazami ustawowymi sprzeczny, co musi prowadzić do rozpoznania sprawy przez sad i składy sędziowskie, w związku z nakazem z art. 45 ustawy zasadniczej."
Sędzia NSA K. K. złożyła oświadczenie, zgodnie z którym nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej P.p.s.a., uzasadniające wyłączenie jej od rozpoznania tej sprawy.
Z uwagi na powyższe Sąd meriti, powołując się na art. 18 § 1, art. 19 P.p.s.a., oddalił wniosek, a w motywach zaskarżonego postanowienia wskazał, że wobec tego nie istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności Sędziego K. K., jak również nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 § 1 P.p.s.a., a tym samym nie występuje żadna z przesłanek z art. 18 § 1 i art. 19 P.p.s.a. pozwalających na uwzględnienie wniosku. Okoliczności takich, w jego opinii, nie wskazał również wnioskodawca. W związku z powyższym wniosek podlegał oddaleniu.
Na postanowienie to K. J. złożył zażalenie, domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy "celem rozpoznania przez bezstronny sąd administracyjny".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Instytucja wyłączenia sędziego regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 P.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 P.p.s.a.).
Wyjaśnić należy, że aby wątpliwość co do bezstronności sędziego mogła skutkować jego wyłączeniem musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę, którą to argumentację należy odnieść do stanu konkretnej sprawy. Mając na uwadze wywody skarżącego, stwierdzić trzeba, że nie wskazał on obiektywnych i realnych podstaw wyłączenia wskazanego we wniosku Sędziego, uzasadniających taką wątpliwość. Przedstawione przezeń okoliczności mają subiektywny charakter i wynikają z niezadowolenia z wydanych przezeń rozstrzygnięć w innych sprawach skarżącego. Przeświadczenie strony co do braku bezstronności sędziego w związku z wydaniem w innej sprawie orzeczenia nieodpowiadającego jej oczekiwaniom nie stanowi jednak przesłanki uzasadniającej wyłączenie na podstawie art. 19 P.p.s.a. Podkreślenia także wymaga, iż postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy.
Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). To stanowisko należy podzielić. Sędzia NSA K. K. złożyła pisemne oświadczenie, z którego wynika, że nie istnieją okoliczności mogące wywołać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności w sprawie, a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość tego oświadczenia, stwierdzić trzeba, że jest ono wiarygodne.
W konsekwencji tych wywodów postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie sędziego jest zgodne z prawem. Co mając na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
- - ---------------------- 2