Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 396/10, oddalił zażalenie S. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt VII SO/Wa 41/09 o wezwaniu do uiszczeniu wpisu w sprawie z jego wniosku o wymierzenie grzywny Ministrowi Sprawiedliwości – Prokuratorowi Generalnemu.
Pismem z dnia 25 czerwca 2010 r. S. P. wniósł o uzupełnienie wskazanego wyżej postanowienia. Stwierdził, że postanowienie z 8 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 396/10 nie rozstrzyga przedmiotu sporu, ponieważ przedmiotem posiedzenia Sądu było rozpoznanie wniosku o wymierzenie grzywny Ministrowi Sprawiedliwości – Prokuratorowi Generalnemu. Skarżący wniósł także, by Sąd orzekł w przedmiocie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 8.10.2009 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz żeby w sentencji postanowienia o uzupełnieniu postanowienia NSA zapisać przedmiot zaskarżenia zgodny z przedmiotem rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 396/10 nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Na podstawie art. 166 p.p.s.a. reguły odnoszące się do wyroków, a określone we wskazanych wyżej przepisach, znajdują zastosowanie również w odniesieniu do postanowień.
Stwierdzić trzeba, iż w ramach prowadzonego przed Sądem I instancji postępowania w sprawie ze skargi S. P. o wymierzenie organowi grzywny Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał jedynie zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu i w tym zakresie zostało ono rozpoznane. Sąd orzekł więc o całości zażalenia. W niniejszej sprawie nie zachodził również przypadek konieczności zamieszczenia w postanowieniu dodatkowego orzeczenia.
W warunkach przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do zmiany postanowienia z dnia 8 czerwca 2010 r. poprzez jego uzupełnienie, tak w sentencji tegoż rozstrzygnięcia, jak i w zakresie jego uzasadnienia.
Mając na uwadze powyższe względy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o uzupełnienie tegoż postanowienia, jako nie spełniający wymogów, o jakich mowa w art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a