Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2015r., sygn. akt II SA/Ol 1116/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę T.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 17 sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Na wniosek skarżącej wyrok ten wraz z uzasadnieniem doręczony jej został w dniu 4 lutego 2016 r.
W dniu 9 lutego 2016r. skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku, na podstawie art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez dopisanie w treści uzasadnienia wyroku sformułowań zawartych w tymże wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zaskarżonym postanowieniem odrzucił wniosek.
Sąd wskazał w uzasadnieniu, że wniosek skarżącej z dnia 9 lutego 2016r. został złożony po upływie określonego w art. 157 § 1 p.p.s.a. 14-dniowego terminu do jego wniesienia, liczonego od dnia ogłoszenia wyroku. Wyrok w tej sprawie ogłoszony został po przeprowadzeniu rozprawy, w dniu 1 grudnia 2015 r. W związku z tym termin do zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku upłynął w dniu 15 grudnia 2015 r.
WSA w Olsztynie wyjaśnił, że w przypadku oddalenia skargi, odpis wyroku nie jest doręczany stronie z urzędu, a jedynie na wniosek złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Jeżeli wyrok nie podlega doręczeniu z urzędu, a tak jest w przypadku wyroku oddalającego skargę, dwutygodniowy termin na złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku biegnie zawsze od ogłoszenia (wydania) wyroku. Tym samym wystąpienie z wnioskiem dopiero w dniu 9 lutego 2016 r. było zdaniem Sądu pierwszej instancji oczywiście spóźnione.
WSA w Olsztynie zaznaczył także, że nie jest możliwe uzupełnienie uzasadnienia wyroku.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła T.P. Jej zdaniem doszło do naruszenia art. 18 § 1 ust. 6a p.p.s.a. przez udział w wydaniu postanowienia osoby sędziego WSA Marzenny Glabas, która brała udział w wydaniu wyroku z dnia 1 grudnia 2015 r., a która to podlegała wyłączeniu z mocy ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Artykuł 18 § 1 ust. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie doszło w sprawie do naruszenia ww. przepisu. Już bowiem z literalnej jego wykładni wynika, że podlega wyłączeniu sędzia w sprawach, w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia. Tymczasem złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku, o którym mowa w art. 157 p.p.s.a., nie jest formą zaskarżenia orzeczenia. A zatem przy rozpoznawaniu wniosku o uzupełnienie wyroku nie ma zastosowanie art. 18 § 1 ust. 6 lit. a) p.p.s.a., wobec czego może go rozpoznać także sędzia, który brał udział w wydaniu wyroku, który miałby być na wniosek uzupełniony. Za taką wykładnią przemawia ponadto element funkcjonalny, członek bowiem składu orzekającego najlepiej zna motywy sądu wydającego wyrok, będący przedmiotem wniosku o uzupełnienie wyroku.
Również przywołany przez skarżącą kasacyjnie art. 18 § 1 ust. 6a p.p.s.a. nie mógł znaleźć w sprawie zastosowania, odnosi się on bowiem do skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Tymczasem w analizowanym przypadku mamy do czynienia z wnioskiem o uzupełnienie wyroku, a nie ze skargą.
Mając na uwadze powyższe, podzielając przy tym ustalenia Sądu pierwszej instancji przemawiające za odrzuceniem wniosku, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić zażalenie na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.