Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 12 maja 2016 r., sygn. akt I OZ 420/16

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Roman Ciąglewicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2002/15 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji
Sprawa
w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] lipca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2002/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] lipca 2015 r., Nr [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że w skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] lipca 2015 r., skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Stwierdził, że wykonanie decyzji doprowadzi go do pozbawienia środka lokomocji i spowoduje, że nie będzie miał możliwości poruszania się.

Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W interesie strony leży zatem takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz ewentualnie poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami.

Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem ogólnikowe uzasadnienie wniosku, pozbawione konkretnej i przekonującej argumentacji ściśle odnoszącej się do sytuacji wnioskodawcy, nie pozwala na uznanie, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący nie przedstawił argumentów, które uprawdopodobniłyby, że wykonanie zaskarżonego aktu groziłoby wyrządzeniem znacznej szkody lub wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając je w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji ww. normy prawnej wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie. Samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 896/08; postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 121/04 oraz postanowienie NSA z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt I OSK 1333/09, postanowienie NSA z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, niepublikowane, treść [w:] CBOSA, https://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

Nie można zatem przenosić na Sąd obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji w sytuacji, gdy strona we wniosku okoliczności tych nie wskazuje. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. We wniosku należy zatem co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał na czym polega ewentualna szkoda, bądź spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodzić się należy z Sądem pierwszej instancji, że ogólnikowe uzasadnienie wniosku, pozbawione argumentacji nie pozwala na uznanie, że w sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. W takiej sytuacji, skoro skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, to Sąd pierwszej instancji zasadnie odmówił wstrzymania wykonania decyzji.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.