Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. akt I OZ 450/22, oddalił wniosek [...] o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2022 r. sygn. akt I OZ 450/22.
W piśmie z dnia 25 stycznia 2023 r. (data nadania w UP) skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. akt I OZ 450/22 "o brakujące rozstrzygnięcie zażalenia z dnia 14 kwietnia 2022 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2022 r. o zarządzeniu ściągnięcia od [...] kwoty 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej i uchylenie zarządzenia z dnia 23 marca 2022 r.". Uzasadniając wniosek wskazał, że sentencja i uzasadnienie postanowienia z dnia 20 grudnia 2022 r. nie rozstrzygają wniosku z dnia 14 grudnia 2022 r. o uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego 11 października 2022 r., sygn. akt I OZ 450/22.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. akt I OZ 450/22 podlega oddaleniu.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten określa dwa przypadki, w jakich sąd może dokonać uzupełnienia wyroku.
Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. na mocy art. 166 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień.
W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2022 r., sygn. akt I OZ 450/22, wskazując jednocześnie powody zajętego stanowiska. Skarżący składając wnioski o uzupełnienie nie dochodzi de facto "uzupełnienia" postanowienia we właściwym tego słowa znaczeniu, a próbuje wpłynąć na zmianę zarządzeń oraz w efekcie końcowym na rezygnację Sądu ze ściągnięcia opłat sądowych oraz wpisów, których skarżący nie uiścił.
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. akt I OZ 450/22 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł już w przedmiocie uzupełnienia, a dalsze wnioski w tym przedmiocie są bezzasadne. W sprawie nie zaistniała podstawa do zamieszczenia dodatkowego rozstrzygnięcia, które według przepisów ustawy miałby Sąd ten zamieścić. Przepisy p.p.s.a. nie obligują Sądu do zamieszczenia w tego rodzaju postanowieniu żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia. Postanowienie z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. akt I OZ 450/22 jest kompletne i zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał w sposób czytelny czego dotyczy postanowienie oraz wskazał podstawę prawną rozstrzygnięcia - "art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a.".
Wnioskodawca zmierza w istocie do obejścia obowiązku zapłaty opłat oraz wpisów sądowych, a nie do uzupełnienia postanowienia z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. akt I OZ 450/22. Z tego względu wniosek o uzupełnienie nie mógł zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a, orzekł jak sentencji.