Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 maja 2015 r. o sygn. akt I OZ 453/15, oddalił zażalenie A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 października 2014 r. o sygn. akt II SAB/Kr 280/14 o odmowie wyjaśnienia wątpliwości w sprawie ze skargi A. F. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wykonania wyroku Trybunału Konstytucyjnego.
Wnioskiem z dnia 25 maja 2015 r. A. F. wystąpił o wykładnię powyższego postanowienia, podnosząc, że Sądy mylnie przyjęły, iż jego zarzutem było niewykonanie przez Starostę [...] wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 maja 2011 r. sygn. akt SK 9/08. Podkreślił, że skutkiem nierespektowania przez Starostę [...] wyroku Trybunału został pozbawiony prawa do sądowego rozstrzygnięcia swojej sprawy bez zbędnej zwłoki. Sądy administracyjne wytykając mu skarżenie niewykonania przez Starostę [...] wyroku Trybunału Konstytucyjnego, nie podejmują próby ustalenia rzeczywistej woli i intencji oraz faktycznej treści pism skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 271 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") sąd, który wydał wyrok rozstrzyga wątpliwości co do jego treści. Z treści art. 166 P.p.s.a. wynika natomiast, że przedmiotem wykładni może być także postanowienie, gdyż do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Wskazać należy, że konieczność wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wtedy, gdy treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia sprawy. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia. Taki natomiast charakter ma wniosek o wykładnię postanowienia złożony w niniejszej sprawie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego merytoryczna treść postanowienia NSA z dnia 15 maja 2015 r. sygn. akt I OZ 453/15 nie budzi wątpliwości. W sposób czytelny i jasny wskazano przyczyny oddalenia zażalenia na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 31 października 2014 r. o sygn. akt II SAB/Kr 280/14.
Wyjaśnić należy, że sądy administracyjne nie są uprawnione do uzupełniania czy konkretyzowania treści pism wnoszonych przez stronę. Z akt sprawy wynika, że WSA w Krakowie wzywał skarżącego do sprecyzowania jego skargi, gdyż miał wątpliwości co do sformułowanego w nim przedmiotu zaskarżenia. Skarżący udzielił na to wezwanie precyzyjnej odpowiedzi. Nie można zatem zarzucić Sądowi I instancji, że nie podjął próby poznania woli i intencji skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, wobec braku podstaw do dokonania wykładni postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 i art. 193 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.