Postanowienie NSA z 25 maja 2018 r., I OZ 503/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 marca 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 1230/17 odrzucające zażalenie A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 1230/17 odrzucające skargę kasacyjną A. W.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 1230/17 odrzucającego skargę A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie niezałatwienia

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rudnicka przewodniczący

Sprawa

sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018 r. odrzucił skargę A. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy z uwagi na jej niedopuszczalność.

Skarżąca, reprezentowana przez Z. W., pismem z dnia 25 stycznia 2018 r. zakwestionowała powyższe orzeczenie wskazując, iż zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa.

Uznając powyższe pismo za własną skargą kasacyjną, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV, pismem z dnia 30 stycznia 2018 r. wezwano Z. W. do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Wobec braku odpowiedzi na powyższe wezwanie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 lutego 2018 r. odrzucił skargę kasacyjną wskazując, że zarówno skarżąca, jak i podpisany pod nią Z. W. nie spełniają wymogu z art. 175 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej p.p.s.a.).

Pismem z dnia 2 marca 2018 r. A. W. wyjaśniła, że po otrzymaniu postanowienia z dnia 20 lutego 2018r. w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Sądu ustaliła, że w odpowiedzi na wezwanie z dnia 30 stycznia 2018r. przesłała pełnomocnictwo dla swojego męża. Na skutek błędu pracownika sądu jej wniosek z dnia 25 stycznia 2018 r. został odrzucony. W związku z powyższym skarżąca wniosła o "przywrócenie biegu uzasadnienia ponieważ to powstało z winy jakiegoś biura lub przyjmującego pismo", a nie jak orzekł Sąd z jej winy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 20 marca 2018 r., sygn. akt IV SA/Po 1230/17 – uznając w/w pismo z dnia 2 marca 2018 r. za zażalenie od postanowienia z dnia 20 lutego 2018 r. – odrzucił zażalenie.

Sąd zgodził się z argumentacją strony, że w niniejszej sprawie doszło do błędu po stronie pracownika Sądu polegającego na niezałączeniu do akt sprawy przesłanego przez skarżącą pełnomocnictwa udzielonego jej mężowi. Sąd podał, że jak wynika z notatki służbowej sporządzonej przez pracownika Sądu, po rozmowie z mężem skarżącej w dnia 28 lutego 2018 r., po sprawdzeniu w Biurze Podawczym Sądu ustalono, że korespondencja nadana przez Z. W. do spraw sygn. akt IV SAB/Po 130/16 i sygn. akt IV SA/Po 1230/17 zawierająca pełnomocnictwa w obu sprawach została przedłożona i dołączona do sprawy o sygn. akt IV SAB/Po 130/16.

Sąd podkreślił jednak, że powyższy błąd nie mógł doprowadzić do oczekiwanego przez skarżącą skutku w postaci uchylenia wydanego przez Sąd postanowienia z dnia 20 lutego 2018 r. odrzucającego skargę kasacyjną, gdyż zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Natomiast w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, aby ona osobiście lub jej pełnomocnik zaliczali się do podmiotów spełniających kryteria zawarte w art. 175 §1 p.p.s.a.

Na powyższe postanowienie z dnia 20 marca 2018 r. o odrzuceniu zażalenia skarżąca, złożyła zażalenie, podnosząc merytoryczne kwestie sprawy ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym i na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. skutkuje jego odrzuceniem.

Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca wniosła osobiście sporządzone zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 lutego 2018 r. odrzucające skargę kasacyjną. W tej sytuacji Sąd prawidłowo uznał, że przedmiotowe zażalenie należało odrzucić jako uchybiające wymogowi określonemu w art. 194 § 4 p.p.s.a.

Rację ma Sąd I instancji, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie może odnieść zamierzonego skutku błąd pracownika Sądu polegający na niezałączeniu do akt sprawy przesłanego przez skarżącą pełnomocnictwa udzielonego jej mężowi, bowiem uchybienie to nie miało wpływu na odrzucenie zażalenia na postanowienie z dnia 20 lutego 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być bowiem sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, o czym skarżąca została pouczona w pkt 5 doręczenia odpisu postanowienia z dnia 20 lutego 2018 r. (k- 54). W niniejszej zaś sprawie zażalenie takie zostało sporządzone przez stronę osobiście, co czyni je niedopuszczalnym w świetle art. 194 § 4 p.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.