Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 8 października 2009 r. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wezwał S. P. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł stosownie do § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) - od wniosku z dnia 3 listopada 2008 r. o wymierzenie grzywny Ministrowi Sprawiedliwości – Prokuratorowi Generalnemu w trybie art. 55 P.p.s.a.
Powyższe zarządzenie S. P. zaskarżył zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego oddalenie. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że jest w trudnej sytuacji materialnej, a jego skromny budżet domowy nie pozwala na uiszczenie wpisu sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesione zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego odpowiada prawu.
Stosownie do art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Z treści art. 230 P.p.s.a. wynika zaś, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami takimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący bezzasadnie kwestionuje wynikający z powyższych przepisów prawa obowiązek uiszczenia wpisu od wniosku z dnia 3 listopada 2008 r. Wpis został ustalony na podstawie § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w wysokości 100 zł. Do uiszczenia w takiej wysokości wpisu skarżący został wezwany pismem z dnia 19 października 2009 r. w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia wniosku.
Na marginesie należy zauważyć, że zaskarżone zarządzenie przesądza jedynie wysokość należnego wpisu. Podniesiona zaś w zażaleniu kwestia prawa pomocy była już przedmiotem odrębnego rozpoznania – postanowieniem z dnia 12 marca 2010 r. sygn. akt I OZ 178/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2010 r. sygn. akt VII SO/Wa 4/09, odmawiające S. P. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, dlatego nie może być przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego przy rozpatrywaniu zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.