Postanowienie NSA z 14 lutego 2012 r., I OZ 53/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt II SO/Wa 32/11 oddalające wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Klembów

Sprawa

w sprawie z wniosku W. S. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Ewa Dzbeńska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt II SO/Wa 32/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek W. S. o wymierzenie grzywny Wójtowi Klembów w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 8 czerwca 2011 r. W. S. zwrócił się z wnioskiem o wymierzenie Wójtowi Gminy Klembów grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 6 maja 2011 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 192/11 wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Oddalając wniosek o wymierzenie grzywny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił uwagę, że Wójt Gminy Klembów pismem z dnia 23 maja 2011 r. udzielił odpowiedzi na ww. skargę, którą wraz z aktami sprawy przesłał do Sądu dnia 24 maja 2011 r.

Wójt Gminy Klembów otrzymał skargę 6 maja 2011 r. natomiast przekazał skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Sądowi 24 maja 2011 r. Termin 15 - dniowy o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upłynął 23 maja 2011 r.

W ocenie Sądu I instancji nieznaczne opóźnienie w przekazaniu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy nie uzasadnia wymierzenia organowi grzywny.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. S., wnosząc o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów sądowych w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 55 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez nieuwzględnienie wniosku skarżącego, mimo bezspornego naruszenia przepisów postępowania przez organ administracji i błędne przyjęcie przez Sąd, iż skoro skarga administracyjna wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi zostały przekazane do Sądu to brak było przesłanek do zastosowania ww. przepisu oraz przyjęcie wbrew materiałowi dowodowemu (odpowiedzi organu na skargę), że organ wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

W odpowiedzi na zażalenie Wójt Gminy Klembów wniósł o jego oddalenie podzielając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Przy czym podkreślić trzeba, że w przypadku skarg dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin ten, stosownie do art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wynosi 15 dni.

Grzywna, o jakiej mowa w powyższym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – restrykcyjny. Na przyjęcie wyłącznie dyscyplinującego bądź jedynie restrykcyjnego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 P.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 tej ustawy. Art. 55 § 1 P.p.s.a. zawiera stwierdzenie, iż w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że wyłączną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a., do których należy przekazanie przez organ skargi, akt sprawy, odpowiedzi na skargę, przy czym wszystkie te dokumenty winny być przedstawione sądowi w terminie 30 dni (w przypadku spraw dotyczących udostępnienia informacji publicznej w terminie 15 dni od dnia wniesienia skargi).

W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wójta Gminy Klembów, zatem, stosownie do art. w art. 54 § 2 P.p.s.a., organ ten miał obowiązek przekazać skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Wprawdzie przekazanie to nastąpiło z uchybieniem piętnastodniowego terminu, wynikającego z art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednakże – jak zauważył to Sąd I instancji – uchybienie to było nieznaczne, dlatego też zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odstąpił od wymierzenia grzywny.

Należy stwierdzić, iż wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a. nie jest obligatoryjne. Użycie przez ustawodawcę słowa "może" oznacza, iż Sąd winien, nawet przy przekroczeniu terminu, uwzględniać specyfikę i charakter danej sprawy, a także rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi. Przy skróconym ustawowo terminie przekazania skargi do 15 dni, przekroczenie tego terminu zaledwie o jeden dzień zasadnie Sąd I instancji uznał za nieznaczne. Nie można zatem przyjąć, aby zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa, a tylko stwierdzenie takiego uchybienia mogłoby spowodować jego uchylenie.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 - 210 P.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.), przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 P.p.s.a.