Postanowienie NSA z 15 czerwca 2016 r., I OZ 587/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2016 r., sygn. akt III SO/Kr 2/16 o odmowie wymierzenia grzywny

Sprawa

w sprawie z wniosku K.J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jolanta Sikorska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 12 lutego 2016 r., sygn. akt III SO/Kr 2/16 po rozpoznaniu wniosku K.J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami – odmówił wymierzenia grzywny.

Sąd ten wskazał, że pismem z dnia 21 lipca 2015 r. K.J. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o wymierzenie Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie grzywny za nieprzekazanie jego skargi z dnia 11 czerwca 2015 r. na niewykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08.

W piśmie z dnia 11 sierpnia 2015 r. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie wyjaśnił, że w dniu 3 lipca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie została omyłkowo przekazana skarga K.J. na Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. O zaistniałej pomyłce WSA w Krakowie został poinformowany pismem z dnia 30 lipca 2015 r.

Kolejnym pismem z dnia 19 sierpnia 2015 r. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 827/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K.J. na niewykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08.

Postanowieniem z dnia 23 września 2015 r., sygn. akt II SO/Wa 157/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał sprawę do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt I OZ 1602/15 oddalił zażalenie K.J. na ww. postanowienie WSA w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, przytaczając treść art. 54 § 1 i § 2 oraz art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.) stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające wymierzenie grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie z powodu nieprzekazania skargi K.J. z dnia 11 czerwca 2015 r. na niewykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08.

Sąd Wojewódzki wskazał, że skarga z dnia 11 czerwca 2015 r. została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 3 lipca 2015 r., a więc przed upływem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Sąd ten uznał się za właściwy do rozpoznania tej skargi i postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 827/15 ją odrzucił.

Mając powyższe na względzie Sąd pierwszej instancji uznał, że żądanie wymierzenia organowi grzywny jest pozbawione jakichkolwiek podstaw prawnych, a w związku z tym na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. – odmówił wymierzenia grzywny.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K.J. Zaskarżył ww. postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący zarzucił, że Sąd pierwszej instancji rozpoznał inny przedmiot zaskarżenia niż nieprzekazanie Sądowi skargi skarżącego z dnia 11 czerwca 2011 r. Sąd ten naruszył także przepisy postępowania sądowoadministracyjnego, ponieważ: "nie zebrał właściwych akt administracyjnych", których organ nie przekazał temu Sądowi do kontroli, w szczególności akt sprawy o sygn. II SA/Wa 1032/08, co zdaniem skarżącego uniemożliwia Sądowi właściwe rozpoznanie skargi o wymierzenie organowi grzywny.

Zarzucił także, że Sąd pierwszej instancji wydał orzeczenie uwalniające Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie od zastosowania się do wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego jest ocena zgodności z prawem postanowienia Sądu pierwszej instancji o odmowie wymierzenia Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie sądowi – w ustawowym terminie - skargi skarżącego z dnia 11 czerwca 2015 r. na niewykonanie przez ten organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08.

Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch przesłanek: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłanki te w niniejszej sprawie nie zostały spełnione. Z prawidłowych ustaleń Sądu pierwszej instancji wynika, że skarga z dnia 11 czerwca 2015 r. została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 3 lipca 2015 r. i zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Kr 827/15. Sprawa ta została zakończona postanowieniem wydanym przez ten Sad w dniu 29 lipca 2015 r.

Organ nie przekroczył zatem ustawowego terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Powyższe ustalenia znajdują pełne oparcie w materiale sprawy prowadzonej pod sygn. akt III SA/Kr 827/15.

Sąd pierwszej instancji, odmawiając uwzględnienia wniosku, trafnie zatem uznał, że skoro skarga z dnia 11 czerwca 2015 r. została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 3 lipca 2015 r., a więc przed upływem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., to brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 53 § 1 P.p.s.a.

W tej sytuacji zaskarżone postanowienie uznać należy za prawidłowe.

Dodać należy, że rozpoznając złożony w niniejszej sprawie wniosek Sąd pierwszej instancji zobowiązany był jedynie, w związku z wnioskiem skarżącego z dnia 21 lipca 2015 r. do zbadania, czy skarga z dnia 11 czerwca 2015 r. została przekazana przez organ w terminie, o jakim mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. I taką sprawę rozstrzygnął zaskarżonym postanowieniem. Skoro zaś skarga została przekazana do Sądu w dniu 3 lipca 2015 r., to Sąd pierwszej instancji nie miał podstaw do uwzględnienia wniosku. Jeszcze raz należy zaznaczyć, że termin z art. 54 § 2 P.p.s.a. został zachowany.

Natomiast dalsze kwestie podnoszone przez skarżącego w zażaleniu, dotyczące niewykonania przez Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08, nie mogły być przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji w niniejszej sprawie. Były one przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w postanowieniu z dnia 29 lipca 2015 r., wydanym w sprawie sygn. akt III SA/Kr 827/15, którym odrzucono skargę K.J. na niewykonanie przez Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08, z uwagi na to, że organ ten nie był zobowiązany do wykonania ww. wyroku.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.