Uzasadnienie
M.K. w dniu 22 maja 2014 r. nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo zatytułowane "wniosek z uzasadnieniem".
Wobec faktu, iż treść w/w pisma była nieczytelna, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pismem z dnia 27 maja 2014 r. wezwał skarżącego do nadesłania czytelnego odpisu złożonego pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu M.K. w dniu 4 czerwca 2014 r. nadesłał dwa pisma zatytułowane odpowiednio: "wniosek z uzasadnieniem" oraz "zażalenie z uzasadnieniem".
Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Gd 677/13 pozostawił bez rozpoznania pismo M.K. z dnia 22 maja 2014 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż nadesłane w dniu 4 czerwca 2014 r. wyjaśnienia skarżącego są nieczytelne i chaotyczne. W konsekwencji należy uznać, iż skarżący nie wykonał wezwania Sądu z dnia 27 maja 2014 r., bowiem nadal trudno jest ustalić, jaka była rzeczywista wola skarżącego zawarta w piśmie z dnia 22 maja 2014 r., co skutkuje jego pozostawieniem bez rozpoznania.
Powyższe postanowienie M.K. uczynił przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a).
Wskazać należy, iż powołane przepisy znajdują zastosowanie tylko w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismom strony prawidłowego biegu, tj. wywołania przez pisma procesowe właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem skarżący nie sprecyzował w żaden sposób swojego żądania, co spowodowało, iż jego pismu z dnia 22 maja 2014 r. nie można było nadać dalszego biegu. Mając na uwadze okoliczności sprawy, stwierdzić należy, iż w niniejszym przypadku prawidłowo zastosowano w/w przepisy i pozostawiono pismo skarżącego bez rozpoznania. Sąd nie może bowiem domniemywać intencji strony i w przypadku braku możliwości odczytania treści pisma, jak i pisma stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu, decydować za skarżącego, jakie było jego żądanie. Niewykonanie przez skarżącego wezwania Sądu z dnia 27 maja 2014 r., a w konsekwencji nieusunięcie braków formalnych pisma z dnia 22 maja 2014 r., stanowiło zatem obligatoryjną podstawę do pozostawienia go bez rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.