Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. sygn. akt I OZ 588/14 oddalił zażalenie M. K. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Gd 677/13 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma M.K. z dnia 22 maja 2014 r. w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego
W dniu 15 września 2014 r. (data wpływu do NSA) M. K. złożył zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2014 r. wraz z pismem uzupełniającym, wyrażając w nim swoje niezadowolenie z podjętego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić.
Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: "P.p.s.a.", zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.).
A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie NSA jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.