Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 15 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 619/11 wezwano M. M. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 764 zł w sprawie z jego skargi decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną.
W zarządzeniu powołano art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.) w zw. z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.; dalej jako rozporządzenie). Wskazano także, że w razie nieuiszczenia podanej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia skarga zostanie odrzucona.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie wskazując na potrzebę zastosowania § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego rozporządzenia. Podkreślił, że nie skarży kwoty odszkodowania, a wyłącznie jego podstawę. Sporna nie jest całkowita wartość gruntu, tylko sposób wyceny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 214 § 1, art. 220 § 1 i art. 230 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem, o którym mowa w wymienionych przepisach jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego, którą orzeczono o uchyleniu w całości decyzji Starosty B. z [...] lutego 2011 r. o ustaleniu odszkodowania na rzecz M. M. w wysokości 25 458 zł i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania.
Zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi przy wartościach ponad 10 000 zł do 50 000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł.
Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi są akty i czynności albo bezczynność organów, wymienione w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., które mają być poddane kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie, że trafne jest określenie spraw podlegających wpisowi stosunkowemu jako spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie. Tym samym nie wszystkie sprawy, które mogą w jakimś stopniu dotyczyć należności pieniężnych, będą podlegały wpisowi stosunkowemu (por. postanowienia NSA z 7 grudnia 2010 r., II OZ 1244/10, z 30 września 2010 r., II OZ 927/10, czy z 22 stycznia 2009 r., II OZ 38/09). Tym samym, warunkiem zastosowania art. 231 zd. 1 p.p.s.a. jest istnienie bezpośredniego związku między aktem lub czynnością będącą przedmiotem skargi, a należnością pieniężną. Związek powyższy występuje w sytuacjach, gdy z zaskarżonego aktu bądź czynności można wyprowadzić wprost obowiązek uiszczenia określonej kwoty pieniężnej (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., s. 540).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja kasacyjna organu odwoławczego, a zatem przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna. Zaskarżona decyzja nie nakłada bowiem na skarżącego żadnego zobowiązania pieniężnego. To zaś oznacza, że przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie nie jest należność w rozumieniu § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., (por. postanowienia NSA z 7 grudnia 2010 r., II OZ 1244/10, czy z 30 września 2010 r., II OZ 927/10) i dlatego wpis powinien być określony stosownie do § 2 ust. 3 pkt 5 cyt. rozporządzenia (decyzje organu I i II instancji powołują przepisy ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm., por. także postanowienia NSA z 9 września 2010 r., I OZ 677/10, czy z 19 stycznia 2009 r., I OZ 1/09).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.