Postanowienie NSA z 1 października 2024 r., I OZ 608/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 1 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.I. i J.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 517/23 o odrzuceniu zażalenia

Sprawa

w sprawie ze skargi J.I. i J.W. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z 5 grudnia 2022 r., znak NG-O.025.112.2022.MM w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Piotr Przybysz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 czerwca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 517/23, odrzucił zażalenie J.I. i J.W. (dalej: skarżących) na postanowienie tego Sądu z 29 kwietnia 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżących od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 grudnia 2023 r. w sprawie ze skargi J.I. i J.W. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z 5 grudnia 2022 r., znak: NG-O.025.112.2022.MM, w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosły skarżące nie odnosząc się w nim merytorycznie do wydanego orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia. Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny stanowi, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowanie znajduje art. 175 § 2 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

W niniejszej sprawie skarżące, pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, osobiście sporządziły zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 kwietnia 2024 r. odrzucające sporządzoną przez skarżące skargę kasacyjną od wyroku z 1 grudnia 2023 r. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżące były adwokatem lub radcą prawnym, jak też którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a.

Brak polegający na samodzielnym sporządzeniu przez stronę zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej nie może zaś zostać usunięty, bowiem niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez podmiot do tego nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, co znaczy, że nie podlega konwalidacji w trybie art. 49 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 7 maja 2014 r., II FZ 543/14; z 26 października 2018 r., I OZ 1011/18).

Zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że zażalenie skarżących było niedopuszczalne, a tym samym zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.