Postanowienie NSA z 5 stycznia 2023 r., I OZ 615/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.Z. i B.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 2470/21 o odrzuceniu zażalenia

Sprawa

w sprawie ze skargi A.Z. i B.Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Skład

Sędzia NSA Zygmunt Zgierski przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 10 grudnia 2021 r. odrzucił skargę A.Z. i B.Z. na decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2021 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.

Pismem z [...] stycznia 2021 r. skarżący wnieśli drogą elektroniczną zażalenie na ww. postanowienie.

Pismem z [...] kwietnia 2022 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 14 lutego 2022 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie opłaty kancelaryjnej za wydruk zażalenia wniesionego w formie dokumentu elektronicznego sporządzonego w celu doręczenia stronie, która nie posługuje się środkami komunikacji elektronicznej w kwocie 40 (czterdzieści) złotych, stosownie do § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1090), w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Postanowieniem z 23 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższe zażalenie z powodu nieuiszczenia wymaganej opłaty kancelaryjnej.

Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wnieśli zażalenie, domagając się uchylenia tego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 235a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzone w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Jednocześnie w myśl art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Wskazać jednakże w tym miejscu należy, że stosownie do treści art. 220 § 3a ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie z 10 grudnia 2021 r. o odrzuceniu skargi zostało wniesione drogą elektroniczną bez uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 235a ppsa. W wyniku stwierdzenia powyższego braku zarządzeniem z 14 lutego 2022 r. skarżący zostali wezwani do solidarnego uiszczenia tej opłaty w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie w tej sprawie zostało skierowane na adres elektroniczny pełnomocnika skarżących w dniu [...] kwietnia 2022 r., co zostało potwierdzone urzędowym poświadczeniem doręczenia z [...] kwietnia 2022 r. (karta 109 akt sądowych). Jednakże z tego samego poświadczenia wynika, że dokument ten nie został odebrany przez adresata w terminie 14 dni od wysłania. W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 74a § 8 ppsa w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Oznacza to, że powyższe wezwanie mogło zostać uznane za skutecznie doręczone dopiero [...] kwietnia 2022 r., co też potwierdza treść wspomnianego poświadczenia. W konsekwencji powyższego należało uznać, że siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego zażalenia upływał [...] maja 2022 r. Zauważyć przy tym należy, że jak wynika z załączonego do zażalenia polecenia przelewu, wymagana opłata kancelaryjna została uiszczona [...] kwietnia 2022 r., tj. we wskazanym powyżej terminie. W tym stanie rzeczy postanowienie z 23 maja 2022 r. o odrzuceniu zażalenia należało uznać za wadliwe.

W świetle powyższych ustaleń Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.