Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 10 grudnia 2021 r. odrzucił skargę A.Z. i B.Z. na decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2021 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Pismem z [...] stycznia 2021 r. skarżący wnieśli drogą elektroniczną zażalenie na ww. postanowienie.
Postanowieniem z 23 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższe zażalenie z powodu nieuiszczenia wymaganej opłaty kancelaryjnej.
Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wnieśli zażalenie, domagając się uchylenia tego postanowienia oraz zasądzenie od organu zwrotu kosztów sądowych wywołanych zażaleniem, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 5 stycznia 2023 r., po rozpoznaniu zażalenia A.Z. i B.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 2470/21 o odrzuceniu zażalenia, uchylił zaskarżone postanowienie.
Pismem z [...] stycznia 2023 r. pełnomocnik skarżących wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia co do zwrotu kosztów na rzecz skarżących.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu – a gdy postanowienia nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi (zażalenia) albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że wprawdzie w zażaleniu na postanowienie z 23 maja 2022 r. skarżący wnieśli o zasądzenie kosztów sądowych wywołanych tym zażaleniem, ale wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony na tym etapie postępowania. Zgodnie bowiem z art. 209 ppsa wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ppsa. Podkreślenia wymaga, że przepis ten dotyczy wyłącznie postępowania kasacyjnego zakończonego wyrokiem. Ustawodawca nie przewidział zatem możliwości wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do zamieszczenia w treści postanowienia z 5 stycznia 2023 r. orzeczenia o kosztach tego postępowania.
Tym samym nie można uznać, że orzeczenie to jest dodatkowym orzeczeniem, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W konsekwencji powyższego w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 stycznia 2023 r.
W świetle powyższych wywodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i 193 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.