Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 701/14, umorzył postępowanie w zakresie wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłaty od zażalenia z dnia 27 marca 2015 r.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący pismem z dnia 27 marca 2015 r. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 19 marca 2015 r., którym odmówiono mu przyznania prawa pomocy. W zażaleniu tym skarżący zawarł również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od zażalenia.
Sąd wskazał, że stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), na postanowienie sądu w przedmiocie prawa pomocy przysługuje zażalenie. Natomiast w myśl art. 261 p.p.s.a., od zażalenia, o którym mowa w art. 260, nie pobiera się opłat sądowych. Złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od zażalenia jest zatem bezprzedmiotowy.
Stosownie do art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a., umorzył postępowanie w zakresie wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłaty od zażalenia.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Przepis art. 261 p.p.s.a. wskazuje, że od sprzeciwu i zażaleń o których mowa w art. 259 i 260, nie pobiera się opłat sądowych tj. wnoszonych w przedmiocie prawa pomocy. Stosownie do art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.
Zatem z powyższych przepisów wynika, że zażalenie na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 19 marca 2015 r. w przedmiocie prawa pomocy jest z mocy ustawy wolne od opłaty sądowej.
W tej sytuacji zasadnie Sąd Wojewódzki umorzył przedmiotowe postępowanie.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.