Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 października 2022 r. - orzekając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329; dalej jako "p.p.s.a.") - odrzucił skargę Fundacji [...] w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 22 września 2022 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej Fundacji został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie m. in. oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi wraz z dokumentem określającym umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tj. odpisu z KRS – na dzień wniesienia skargi.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 4 października 2022 r., natomiast w zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został usunięty. Stąd skargę – zdaniem Sądu - należało odrzucić.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Fundacja [...] w [...] domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w dniu 8 września 2022 r. pełnomocnik skarżącej otrzymał wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, w tym do nadesłania pełnomocnictwa. Żądane dokumenty zostały wysłane do Sądu przy piśmie przewodnim z dnia 12 września 2022 r. Jednocześnie autor zażalenia wskazał, że nie doręczono pełnomocnikowi skarżącej Fundacji żadnego zarządzenia z dnia 22 września 2022 r., a nawet, gdyby takie pismo wysłano, to żądania Sądu zostały spełnione wcześniej – w wyniku pierwszego wezwania.
Naczelny Sąd Administracyjny zwarzył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że zarządzenie z dnia 22 września 2022 r. wzywające profesjonalnego pełnomocnika skarżącej Fundacji do uzupełnienia braku formalnego skargi było ponownym wezwaniem w tym zakresie. W wyniku bowiem pierwszego wezwania z dnia 1 września 2022 r., pełnomocnik strony nadesłał niewłaściwe pełnomocnictwo (tj. pełnomocnictwo z datą późniejszą niż data wniesienia skargi). W związku z tym, pełnomocnik ww. zarządzeniem z 22 września 2022 r. został ponownie wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie m. in. oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi wraz z dokumentem określającym umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tj. odpisu z KRS – na dzień wniesienia skargi. Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 4 października 2022 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych, k. 32.
Mając zatem na uwadze, że nadesłane do Sądu przy piśmie z dnia 12 września 2022 r. pełnomocnictwo z 20 sierpnia 2022 r. nie czyniło zadość pierwotnemu wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zaś powtórne wezwanie - mimo prawidłowego doręczenia pełnomocnikowi - nie zostało w ogóle wykonane, to uznać należy, iż Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.