Postanowienie NSA z 21 czerwca 2016 r., I OZ 641/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 1103/15 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 2 marca 2016 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Świętokrzyskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby w Policji postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Elżbieta Kremer przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 1103/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, po rozpoznaniu wniosku M. M., odmówił uzupełnienia wyroku z dnia 2 marca 2016 r. oddalającego jego skargę na decyzję Świętokrzyskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby w Policji.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wnioskiem z dnia 4 marca 2016 r. skarżący wystąpił w trybie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", o uzupełnienie wyroku "w przedmiocie nierozpoznanym" tj. o zobowiązanie Komendanta Powiatowego Policji w Starachowicach do właściwego przeprowadzenia postępowania w sprawie o wydanie zaświadczenia "co do prawdy obiektywnej" oraz w zakresie zaskarżenia rozkazu personalnego nr [...], co do którego zarzucał nieważność i bezskuteczność, względnie naruszenie przepisów prawa dających podstawę do wznowienia postępowania.

W ocenie skarżącego, Sąd wbrew obowiązkowi nie wydał rozstrzygnięcia mimo, że wskazane środki dowodowe i podniesione w skardze zarzuty oraz żądanie takiej kontroli dla potrzeb postępowania zamieścił i uzasadnił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmawiając uzupełnienia wyroku wskazał, że skarga M. M. została oddalona, co oznacza, że Sąd rozstrzygnął o całości skargi. Skoro przedmiotem skargi była decyzja – rozkaz personalny z dnia [...] września 2015 r. nr [...], to nie można żądać uzupełnienia wyroku z tego powodu, że sąd oddalając skargę, nie odniósł się w sentencji wyroku do innego rozstrzygnięcia tj. rozkazu personalnego nr [...] czy też postępowania w przedmiocie wydania zaświadczenia, szczególnie w sytuacji, gdy akty te dotyczą odrębnych postępowań. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują bowiem żadnych dodatkowych obligatoryjnych orzeczeń w przypadku wyroku oddalającego skargę.

Jak wynika z uzasadnienia wniosku, skarżący nie zgadza się z zapadłym w niniejszej sprawie wyrokiem, jednak ewentualne zarzuty co do jego zasadności winien podnosić w skardze kasacyjnej, nie zaś we wniosku o uzupełnienie wyroku.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. M., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy celem ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.

W ocenie wnoszącego zażalenie Sąd oddalając skargę nie orzekł w całym jej zakresie bowiem uzasadnienie wyroku odnosi się wyłącznie do okoliczności podnoszonych przez skarżony organ, a nie odnosi się do okoliczności podnoszonych przez stronę. W szczególności brak odniesienia się do stanowiska strony, że wnosząc sprawę do organu I instancji domagała się sprostowania, poprzez wydanie właściwego zaświadczenia okoliczności ostatnio zajmowanego stanowiska służbowego i przysługujących z mocy art. 106 ustawy o Policji składników uposażenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach również w zakresie wniosku o kontrolę w całości rozkazu personalnego nr [...], kontroli tej nie dokonał, mimo skutecznych zarzutów, że zbadanie tego rozkazu personalnego co do zgodności z przepisami prawa mogą i mają istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia.

Powyższe oznacza, że Sąd I instancji faktycznie nie rozpoznał skargi co najmniej w znacznym zakresie, zatem wydania orzeczenia sądowego w całkowicie innej niż wniesiona skarga sprawie i w innym zakresie niż wnioskował skarżący, zatem wyrok jako niekompletny nie spełnia wymogów z art. 134 i 135 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest więc pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 2 marca 2016 r. oddalił skargę M. M. na decyzję Świętokrzyskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby w Policji. Tym samym Sąd I instancji orzekł o całości sprawy i dlatego też nie ma podstaw do uzupełnienia wyroku z dnia 2 marca 2016 r. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy.

Z treści rozpatrywanego wniosku o uzupełnienie orzeczenia wynika, że skarżący domaga się w istocie uzupełnienia uzasadnienia o dodatkowe elementy. Tego rodzaju żądanie jest jednak niedopuszczalne w świetle art. 157 § 1 P.p.s.a.

W literaturze oraz orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w oparciu o art. 157 § 1 P.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie. Złożony na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadniania (por. J. Jagielski [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 561).

Ponadto z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika uprawnienie stron do wystąpienia o uzupełnienie uzasadnienia orzeczenia. Wniosek oparty na art. 157 § 1 P.p.s.a. może dotyczyć jedynie samego rozstrzygnięcia a więc sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 608/05 oraz z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II FSK 735/09; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.