Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 19 października 2023 r. sygn. akt III SA/Kr 1206/23 odrzucił wniosek [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zażalenie na to postanowienie złożyła skarżąca zrzucając naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a., w zw. z art. 6, 7, 8, 9 k.p.a. wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu. W zażaleniu użyła argumentów, które jako fakty przytoczył już Sąd I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Przy czym, stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została skarżącej doręczona w trybie doręczenia zastępczego. Podwójnie awizowana w dniach: 31 marca 2023 r. i 11 kwietnia 2023 r. nie została przez skarżącą podjęta i wróciła do nadawcy. Nie zmienia to jednak faktu, że nie odebranie przesyłki nie świadczy o jej nie doręczeniu, na tym bowiem polega fikcja doręczenia zastępczego wynikająca z art. 44 k.p.a. W skardze z 21 czerwca 2023 r., nadanej za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 22 czerwca 2023 r. skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i załączyła kserokopię oświadczenia, że zaskarżoną decyzję odebrała od organu 14 czerwca 2023 r. Z powyższego wynika zatem, że 14 czerwca 2023 r. skarżąca odebrała decyzję w siedzibie organu pierwszej instancji, czyli najpóźniej w tym dniu posiadła wiedzę o istnieniu i treści zaskarżonej decyzji SKO w Krakowie. Zatem przyjmując najbardziej korzystną dla skarżącej interpretację, Sąd uznał, że w tym dniu najpóźniej ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zawarty w skardze, skarżąca złożyła 22 czerwca 2023 r. - czyli z uchybieniem siedmiodniowego terminu do złożenia tego wniosku, który - zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. - upłynął 21 czerwca 2023 r.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo ocenił fakty w analizowanej sprawie Sąd pierwszej instancji uznając, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sąd I instancji zasadnie zastosował zatem art. 88 p.p.s.a. i odrzucił wniosek jako spóźniony.
W świetle powyższego uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, okoliczności powołane w zażaleniu nie podważyły bowiem prawidłowej oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.