Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2018 r. sygn. akt I OZ 650/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 1613/14 o odrzuceniu zażalenia J. L. na postanowienie z dnia 9 października 2017 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej "P.p.s.a.") jako nieopłacone, a w konsekwencji niedopuszczalne.
Na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie wniósł J. L. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 168 § 1 P.p.s.a. orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Zaskarżalne w drodze środków odwoławczych – takich jak skarga kasacyjna oraz zażalenie – są wyłącznie wyroki i postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługują natomiast żadne środki odwoławcze. Stają się one prawomocne z chwilą ich wydania.
Z tych też względów zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2018 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.