Postanowienie NSA z 12 sierpnia 2014 r., I OZ 672/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Lu 695/13 o odrzuceniu zażalenia T. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 maja 2014 r. odrzucające skargę kasacyjną

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Lu 695/13

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej zwrotu świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Lu 695/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 178 oraz 194 § 4 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie T. B. na postanowienie tego Sądu z dnia 14 maja 2014 r. odrzucające skargę kasacyjną T. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 marca 2014 r. w sprawie ze skargi T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia [...] lipca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej zwrotu świadczenia z funduszu alimentacyjnego.

W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego bądź doradcę podatkowego, lub inne osoby wymienione w art. 175 p.p.s.a. Sąd, doręczając postanowienie z dnia 14 maja 2014 r., pouczył stronę o środkach zaskarżenia i wymogach z tym związanych. Ponieważ przedmiotowe zażalenie nie było sporządzone przez żadną z osób wskazanych w powołanym przepisie, jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu (art. 178 p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. B., podnosząc argumenty odnoszące się do jego stanu zdrowia i sytuacji majątkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Obowiązek ustanowiony powołanym przepisem ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że żadne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że wniesione przez stronę skarżącą zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlega odrzuceniu, albowiem dotknięte jest brakiem nieusuwalnym w trybie art. 49 p.p.s.a.

Zażalenie na postanowienie z dnia 14 maja 2014 r. sporządził i podpisał osobiście T. B., nie legitymując się przy tym uprawnieniami wymaganymi od osób wymienionych w art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a., czym naruszył obowiązek wynikający z przywołanego na wstępie art. 194 § 4 p.p.s.a.

Mimo pouczenia o powyższym obowiązku przy doręczeniu odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 maja 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżący wniósł osobiście sporządzone zażalenie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawidłowo zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Podniesione w zażaleniu argumenty dotyczące stanu zdrowia skarżącego, czy jego sytuacji majątkowej nie mają bezpośredniego wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie odrzucenia zażalenia z tej przyczyny, że nie zostało ono sporządzone przez podmiot uprawniony, w konsekwencji nie były w stanie podważyć prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu I instancji.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i orzekł jak na wstępie z mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.