Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OZ 672/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2017 r. sygn. akt IV SO/Wa 32/16 o odrzuceniu zażalenia. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił jako niedopuszczalne zażalenie na postanowienie o utrzymaniu w mocy postanowienia o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zaskarżone postanowienie zapadłe w wyniku sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Wojewódzki sąd administracyjny działa wówczas jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza. Zatem postanowienie tego Sądu jest orzeczeniem prawomocnym, niepodlegającym zaskarżeniu.
Na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie wniósł J.L.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Zaskarżalne w drodze środków odwoławczych – takich jak skarga kasacyjna oraz zażalenie – są wyłącznie wyroki i postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługują natomiast żadne środki odwoławcze. Stają się one prawomocne z chwilą ich wydania.
Z tych też względów zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2017 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.