Postanowienie NSA z 10 lutego 2010 r., I OZ 673/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 218/09 pozostawiające bez rozpoznania pismo W. K. z dnia 27 lutego 2009 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podań postanawia: odrzucić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt. I SA/Wa 218/09 pozostawił bez rozpoznania pismo W. K. z 27 lutego 2009 r. w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...]w przedmiocie zwrotu podań.

Powyższe rozstrzygnięcie Sąd ten poprzedził następującymi ustaleniami faktycznymi i oceną prawną:

W dniu 3 marca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo W. K. (opatrzone datą 27 lutego 2009 r.) zawierające m.in. "kasację zarządzenia z dnia 20 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 218/09". Powyższe pismo zostało wniesione w formie kserokopii.

Zarządzeniem z dnia 4 marca 2009 r. W. K. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 3 marca 2009 r., w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, poprzez nadesłanie jego oryginału bądź podpisanie pisma.

Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 marca 2009 r. Do dnia wydania powyższego zarządzenia skarżący nie uzupełnił braków formalnych pisma.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzając pozostawienie pisma skarżącego bez rozpoznania podał, że stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), jednym z wymogów formalnych pisma w postępowaniu sądowym jest umieszczenie na nim podpisu osoby, która to pismo wnosi. Podpis ten musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków gdy strona nie może się podpisać (art. 46 § 4 p.p.s.a.).

Sąd wskazał, że wady pisma polegające na jego niepodpisaniu lub braku oryginalnego podpisu uniemożliwiają nadanie mu dalszego biegu. W niniejszej sprawie pismo W. K. z dnia 3 marca 2009 r. (stanowiące kserokopię) nie zostało opatrzone oryginalnym podpisem skarżącego, a więc nie spełniało wymogów formalnych pisma, o których mowa w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący zaś, wezwany przez Sąd, w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. do uzupełnienia barków formalnych pisma, nie wykonał przedmiotowego wezwania, co skutkowało pozostawieniem tego pisma bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.

W dniu 16 kwietnia 2009 r. W. K. wniósł na powyższe zarządzenie zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: "Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia." Wobec tego, że zażalenie wniesione przez W. K. na zarządzenie z dnia 2 kwietnia 2009 r. nie spełniało powyższych wymogów zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2009 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia przez określenie czy strona wnosi o zmianę czy o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz przedstawienie zwięzłego uzasadnienia zażalenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

W dniu 27 listopada 2009 r. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia doręczono radcy prawnemu M. K. – wyznaczonej pełnomocnikiem z urzędu W. K. Braki zażalenia nie zostały uzupełnione, jak wskazano bowiem w piśmie pełnomocnika datowanym 5 grudnia 2009 r., a nadanym w dniu 4 grudnia 2009 r., skarżący nie udzielił odpowiedzi na pismo wyznaczonego pełnomocnika, co uniemożliwiało wykonanie wezwania.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił odrzucić zażalenie.