Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 lipca 2019 r., sygn. akt I OZ 683/19 oddalił zażalenie Z. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2019 r., sygn. akt II SA/WA 2327/18 odrzucające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 30 sierpnia 2019 r. zatytułowanym "skarga" Z. P. zaskarżył powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się, jak wynika z treści ww. pisma, jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podkreślić, że intencją skarżącego było zakwestionowanie ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, co oznacza, że jego pismo z dnia 30 sierpnia 2019 r. należy potraktować jako zażalenie.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), zażalenie jest środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wymienionych w tym przepisie (pkt 1-10). Wskazana ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń wydawanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, a więc orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania i są ostateczne w toku instancji.
Mając zatem na uwadze, że przedmiotowe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest prawomocne, bowiem nie przysługuje od niego środek odwoławczy (art. 168 § 1 p.p.s.a.), wniesione przez skarżącego zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.