Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 470/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 lutego 2009 r., sygn. akt SA/Sz 908/03 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K.L. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] marca 2003 r. w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby i obniżenia stopnia.
W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że postanowieniem z dnia 13 listopada 2003 r. sygn. akt SA/Sz 908/03 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie odrzucił skargę K.L. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] marca 2003 r. w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby i obniżenia stopnia – jako złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Pismem z dnia [...] listopada 2008 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, K.L. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] marca 2003 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] marca 2003 r. zostało mu doręczone dnia [...] marca 2003 r. w areszcie śledczym w S. O. Wnioskodawca wskazał, że skargę zgodnie z pouczeniem nadał w dniu [...] kwietnia 2003 r. w administracji aresztu śledczego, a fakt ten został potwierdzony w korespondencji urzędowej tego aresztu, a zatem zdaniem skarżącego skarga została złożona z zachowaniem terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił wniosek K.L. Jak wskazał Sąd wniosek ten został złożony po upływie roku od uchybienia terminowi, a dokładnie po upływie pięciu lat, co stosownie do art. 87 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oznacza, że jego przywrócenie dopuszczalne jest tylko w przypadku wyjątkowym. W ocenie Sądu wyjątkowa sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie występowała. Dokonując takiej oceny, Sąd w szczególności miał na względzie, że przez okres pięciu lat skarżący nie podejmował jakichkolwiek działań w celu uzyskania informacji o stanie sprawy wszczętej z jego skargi, a ponadto nie podał we wniosku żadnej wyjątkowej przyczyny wskazującej, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 11 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 470/09 oddalił zażalenie podnosząc, że wyjątkowa sytuacja o której mowa w art. 87 § 5 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie nie występuje. Sąd wskazał, że skarżący podważał w zażaleniu zasadność odrzucenia skargi i nie wskazał nadzwyczajnych okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie terminu, któremu uchybił pięć lat temu. Sąd wskazał, że skarżący przez okres pięciu lat nie podejmował jakichkolwiek działań w celu uzyskania informacji o stanie sprawy wszczętej z jego skargi. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał przedmiotowy wniosek K.L. za niedopuszczalny.
Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 470/09. Skarżący podnosi, że w dniu [...] kwietnia 2003 r. przebywając w areszcie śledczym w Szczecinie złożył skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] marca 2003 r. zachowując przy tym terminy do wniesienia skargi. Skarżący kwestionuje ustalenia Sądu wskazujące, że skarga została wniesiona po upływie terminu.
Skarżący wskazuje, że wielokrotnie próbował dowiedzieć się na jakim etapie znajduje się rozpoznanie jego skargi, jednak nigdy nie otrzymał w tym przedmiocie merytorycznej odpowiedzi. Skarżący stwierdza, że błędne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowią o istnieniu w sprawie okoliczności wynikających z art. 271 pkt 2 oraz art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny swoim działaniem pozbawił skarżącego możliwości działania w celu obrony jego praw i "stworzył przez to okoliczności, które ujemnie wpływały na wynik sprawy". W związku z powyższym skarżący wnosi o wznowienie postępowania i rozpoznanie sprawy w sposób, który nie będzie naruszał praw i dóbr osobistych skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175."
Skarga o wznowienie postępowania, zawarta w piśmie K.L. z dnia [...] czerwca 2009 r., dotyczy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem sądem właściwym do jej rozpoznania jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Odpowiednie stosowanie art. 175 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oznacza, że jeżeli do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, to skarga o wznowienie postępowania musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyłączeniami, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niedopełnienie tego wymogu powoduje odrzucenie skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego
K.L. nie zalicza się do żadnej kategorii podmiotów uprawnionych, w myśl art. 175 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do sporządzenia skargi o wznowienie postępowania, dlatego też sporządzoną przez niego osobiście skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 470/09 należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.