Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie E.L., J.L. i J.L. na postanowienie tego Sądu z dnia 20 marca 2009 r. odrzucającego zażalenie na postanowienie z dnia 22 stycznia 2009 r. o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I tego Sądu z dnia 18 listopada 2008 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 3 lipca 2008 r. o wezwaniu skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od zażalenia. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż pismami z dnia 15 kwietnia 2009 r. skarżący wezwani zostali do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 20 marca 2009 r. Wezwanie to doręczono skarżącym w dniu 22 kwietnia 2009 r., lecz pomimo pouczenia o rygorze odrzucenia zażalenia w zakreślonym siedmiodniowym terminie strony nie uzupełniły braków formalnych swojego środka zaskarżenia. Powodowało to, zdaniem Sądu, konieczność odrzucenia zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej ustawą P.p.s.a.
Zażalenie na to postanowienie wnieśli E.L., J.L. i J.L., domagając się uchylenia i zmiany zaskarżonego orzeczenia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Z art. 49 § 1 tejże ustawy wynika, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Odmienna regulacja będzie ma zastosowanie w sprawie niniejszej, bowiem w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Podkreślić należy jednakże, iż obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 P.p.s.a. obciąża składającego pismo, ze skutkami o których stanowi art. 178 tej ustawy, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwi nadanie pismu procesowemu właściwego biegu. Interpretacja – zastosowana przez Sąd I instancji – jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zbyt rygorystyczna. Nie można zatem uznać, że każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma będzie prowadziło do sytuacji pozostawienia go bez rozpoznania, bądź odrzucenia. Podstawą takiego rozstrzygnięcia może być jedynie brak istotny, tzn. taki którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. Braku odpisów zażalenia nie można zakwalifikować do braku istotnego, ponieważ Sąd jest władny wykonać dodatkowe kopie zażalenia we własnym zakresie, a tym samym nadać prawidłowy bieg złożonemu pismu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 47 § 1 i art. 49 § 1 oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 wskazanej ustawy i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.