Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 września 2018 r. sygn. akt I OZ 784/18 (dalej postanowienie z 6 września 2018 r.) Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie K. J. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 października 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 530/17 uchylające zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 530/17 wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie z jego skargi na pismo Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie skargi na działanie organu.
Pismem z 17 września 2018 r. K. J. wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia z powodu nierozpoznania całości sprawy, gdyż zdaniem skarżącego nie zostało wzięte pod uwagę przez Sąd jego pismo z 9 sierpnia 2017 r. i zarzuty tam podniesione.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Stosownie do art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej ppsa), do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Art. 157 § 1 ppsa stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie wyroku/postanowienia ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku/postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast nie można żądać uzupełnienia sentencji orzeczenia lub jego uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania - kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (postanowienie NSA z 30.8.2012 r. II GSK 465/11, cbosa).
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 6 września 2018 r. odrzucił zażalenie K. J. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 5 października 2017 r. uchylające zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 4 sierpnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, tym samym uznając, że wniesione zażalenie jest niedopuszczalne. Postanowienie o odrzuceniu zażalenia zawiera wszystkie przewidziane prawem elementy. Żalący się nie podaje we wniosku takich okoliczności, które motywowałyby zasadność jego żądania. Uznać zatem należy, że skarżący przez wniosek o uzupełnienie orzeczenia próbuje wyrazić swoje niezadowolenie z zapadłego w sprawie postanowienia wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, co jest niedopuszczalne w tym trybie.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 ppsa, postanowił jak w sentencji.