Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 8 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1720/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił pismo A. P. i A. P.z dnia 27 marca 2009 r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. P. i A. P.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 19 września 2008 r., nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego.
W uzasadnieniu zarządzenia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w dniu 27 marca 2009 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo skarżących, w którym odnieśli się m. in. do treści postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1720/08 odrzucającego skargę kasacyjną A. P. i A. P. od postanowienia od postanowienia tego Sądu z dnia 20 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1720/08 odrzucającego skargę A. P. Wobec niesprecyzowania żądania zawartego w przedmiotowym piśmie, zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2009 r. skarżący zostali wezwani do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania w trybie art. 49 §2 P.p.s.a. czy pismo to należy traktować jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1720/08 odrzucające skargę kasacyjną.
W dniu 29 kwietnia 2009 r. wpłynęło do Sądu pierwszej instancji pismo skarżących, stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 9 kwietnia 2009 r. Sąd pierwszej instancji uznał, iż z jego treści nie wynika, aby skarżący wskazali czy pismo z dnia 27 marca 2009 r. jest zażaleniem. W ocenie Sądu pierwszej instancji pismo to w większości stanowi powtórzenie treści pisma z dnia 27 marca 2009 r.
Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie wykonali wezwania Sądu z dnia 9 kwietnia 2009 r. i nie wskazali, czy pismo z dnia 27 marca 2009 r. należy traktować jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2009 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła A. P. i A. P., w którym nie zgodzili się z zapadłym rozstrzygnięciem. Wskazali, iż Sąd pierwszej instancji ponosi "najwyższą odpowiedzialność za pozostawienie bez rozpatrzenia lub uniemożliwienia przyznania świadczeń, które zdecydowanie są zgodne z prawem".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Natomiast w myśl art. 49 § 2 zdanie pierwsze wskazanej ustawy, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie w dniu 27 marca 2009 r. wpłynęło do Sądu pierwszej instancji pismo skarżących, w którym odnieśli się m. in. do treści postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1720/08 oraz postanowienia tego Sądu z dnia 20 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1720/08.
W związku z niesprecyzowaniem żądania przez skarżących, zasadnie zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2009 r. wezwano A. P. i A. P. do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania czy pismo to należy traktować jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1720/08 odrzucające skargę kasacyjną.
W niniejszej sprawie pismo skarżących z dnia 29 kwietnia 2009 r. nie może zostać potraktowane jako wypełnienie zarządzenia Sądu pierwszej instancji z dnia 8 kwietnia 2009 r., gdyż nie określa ono czy należy je traktować jako zażalenie na postanowienie tego sądu z dnia 11 marca 2009 r.
Skoro zatem skarżący nie zastosowali się do zarządzenia z dnia 8 kwietnia 2009 r., to zasadnie Sąd pierwszej instancji pozostawił pismo z dnia 27 marca 2009 r. bez rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 art. 198 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji