Uzasadnienie
I OZ 946/18
Postanowieniem z dnia 13 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił K. J. uzupełnienia wyroku tego Sądu z dnia 14 czerwca 2018 r., III SA/Kr 323/18.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ ww. wyrok rozstrzygał o całości skargi, a zatem brak było podstaw do zamieszczenia w nim dodatkowych rozstrzygnięć. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie może prowadzić do zmiany merytorycznego uzasadnienia rozstrzygnięcia, które kwestionowane może być jedynie przez złożenie właściwego środka zaskarżenia.
W zażaleniu na ww. postanowienie K. J. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Kwestionując zarówno rozstrzygnięcie jak i jego uzasadnienie, skarżący uznał zaskarżone postanowienie za niezgodne z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrokiem z dnia 14 czerwca 2018 r., III SA/Kr 323/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozstrzygnął o całości skargi, a wyrok zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Tym samym Sąd I instancji słusznie odmówił jego uzupełnienia.
Wnioskowanie o umieszczenie określonych kwestii - żądanych przez stronę postępowania – zmierza w istocie nie do uzupełnienia wyroku, lecz do zmiany jego uzasadnienia, poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2012 r., II GSK 465/11).
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.