Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 maja 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wr 321/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 321/14 odrzucające skargę kasacyjną A. D. Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 13 kwietnia odrzucił skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez A. D. od postanowienia tegoż Sądu z 16 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 321/14, odrzucającego skargę Z. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego.
W piśmie z dnia 23 kwietnia 2015 r. zatytułowanym "skarga" A. D. wniósł "kolejny sprzeciw na bezprzedmiotowe i nierzeczowe postanowienie sygn. akt IV SAB/Wr 321/14 z dnia 13 kwietnia 2015 r."
Rozpoznając pismo procesowe A. D. z dnia 23 kwietnia 2015 r. podpisane przez niego i zatytułowane "skarga" Sąd uznał, że pismo to jest w istocie zażaleniem od postanowienia tut. Sądu z dnia 16 marca 2015 r. wydanego w niniejszej sprawie.
Sąd I instancji stwierdził, iż w rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie spełnia warunku z § 4 art. 194 p.p.s.a. gdyż zostało sporządzone osobiście przez małżonka skarżącej i jako takie podlega odrzuceniu. Nie wypełnia więc wymogu niezbędnego do skutecznego jego wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Sąd wskazał, że kwestionowane orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zostało doręczone stronie wraz z pouczeniem o terminie i wymogach, które winno spełniać zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Tym samym należało przyjąć, że strona została prawidłowo pouczona o przysługującym jej prawie do wniesienia zażalenia oraz o jego wymogach formalnych.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. D. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego.
A. D., pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odrzucające skargę kasacyjną, również sporządzoną osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby A. D. był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie było niedopuszczalne.
W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi