Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. akt I OZ 981/20, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie K.J. na postanowienie tego Sądu z dnia 8 grudnia 2020 r. o oddaleniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 lipca 2020 r. sygn. akt III SA/Kr 600/20 o odrzuceniu skargi K.J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wygaszenia decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Wniosek o wydanie orzeczenia na podstawie art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi złożył K.J..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu". Na podstawie art. 166 p.p.s.a. reguły odnoszące się do wyroków, a określone we wskazanym wyżej przepisie, znajdują zastosowanie również w odniesieniu do postanowień.
Wskazać trzeba, że postanowieniem z dnia 26 stycznia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie K.J. na postanowienie tego Sądu z dnia 8 grudnia 2020 r., gdyż - jak wskazał w uzasadnieniu – postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są ostateczne i nie podlegają zaskarżeniu.
W postanowieniu tym orzeczono zatem o całości zażalenia, a w sprawie nie zaistniała podstawa do zamieszczenia dodatkowego rozstrzygnięcia, które według przepisów ustawy miałby Sąd ten zamieścić. Nie było zatem podstaw do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zauważyć należy natomiast, że argumentacja zawarta we wniosku, jak i zakres samego żądania uzupełnienia zmierza w istocie do podważenia prawidłowości postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego i stanowi nieuprawnioną polemikę z prawomocnym, a więc niezaskarżalnym w toku instancyjnym rozstrzygnięciem tego Sądu.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a.