Postanowienie NSA z 4 października 2016 r., I OZ 984/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. Sz. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 126/16 o odrzuceniu skargi R. Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za usunięcie i przechowanie pojazdu postanawia:

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 126/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił R. Sz. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...]

W wyniku zażalenia skarżącego postanowienie to zostało poddane kontroli instancyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt I OZ 460/16, oddalił zażalenie.

Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 1 czerwca 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę R. Sz., jak wniesioną po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 86 § 1 i 3 P.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, mimo tego, że strona nie posiadała informacji, by zażalenie złożone na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu zostało rozpoznane, a w związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny oparł rozstrzygnięcie na nieprawomocnym postanowieniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej wyraźnie określają zatem, że zażaleniem mogą być zaskarżane wyłącznie postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 168 § 1 P.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy, tym samym postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są ostateczne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze. Wobec tego postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt I OZ 460/16, o oddaleniu zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi jest prawomocne. Z tego względu podnoszony w zażaleniu zarzut oparcia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi na nieprawomocnym postanowieniu nie znajduje uzasadnienia, a brak wiedzy skarżącego o treści rozstrzygnięcia jego zażalenia nie był istotny dla wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi. Istotne jest natomiast to, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, zaś wniosek om przywrócenie terminu do wniesienia skargi został prawomocnie oddalony. Sąd pierwszej instancji trafnie zatem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzucił skargę.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.